Kolejny witraż w naszym kościele

Witraż symbolizuje Posynodalną Adhortację Apostolską „CHRISTIFIDELES LAICI” - (Katolicy świeccy) - Jana Pawła II. O powołaniu i misji świeckich w Kościele i świecie dwadzieścia lat po Soborze Watykańskim II.

Katolicy świeccy byli tematem Synodu Biskupów, który odbył się 1987 roku. Rozważaniom towarzyszyła między innymi przypowieści o robotnikach winnicy z Ewangelii św. Mateusza: „Albowiem królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy” (Mt 20, 1-2).

I kwatera okna zawiera:

Napis: Święci nie przemijają. Święci żyją świętymi i pragną świętości

Te słowa wypowiedział Kardynał Karol Wojtyła w Starym Sączu, podczas uroczystości milenijnych 1966 roku do zebranych mieszkańców Ziemi Sądeckiej i okolic, którzy pod przewodnictwem Księdza Prymasa Stefana Wyszyńskiego i biskupa tarnowskiego Jerzego Ablewicza, prosili Boga o kanonizację błogosławionej Kingi. I te same słowa powtórzył Papież w homilii w czasie kanonizacji Kingi. „Święci nie przemijają. Święci żyją świętymi i pragną świętości” (…)

Święci nie przemijają „Kinga oparła się przemijaniu. Minęły stulecia, a blask jej świętości nie tylko nie przygasa, ale wciąż rozpala kolejne pokolenia. Nie uszła z ich pamięci ta Królewna węgierska, Księżna małopolska, Fundatorka i Mniszka sądeckiego klasztoru. A dzisiejszy dzień jej kanonizacji jest tego najwspanialszym dowodem. Niech będzie Bóg uwielbiony w swoich świętych!”.

„Święci żyją świętymi”.

(…) W przedziwny sposób tego zbawiennego promieniowania świętości zaznała w swoim życiu święta Kinga począwszy od dnia narodzin. Przyszła bowiem na świat w węgierskiej, królewskiej rodzinie Beli IV z dynastii Arpadów. Królewski ten ród z wielką troską pielęgnował życie wiary i wydał wielkich świętych. Z niego pochodził święty Stefan, główny patron Węgier i jego syn, święty Emeryk. Szczególne zaś miejsce pośród świętych z rodziny Arpadów zajmują kobiety: święta Władysława, święta Elżbieta Turyńska, święta Jadwiga Śląska, święta Agnieszka z Pragi i wreszcie siostry Kingi - święta Małgorzata i błogosławiona Jolanta. Czyż nie jest oczywiste, że światło świętości tej rodziny prowadziło Kingę do świętego imienia Bożego? Czy przykład świętych rodziców, rodzeństwa i krewnych mógł pozostać bez śladu w jej duszy?

(…) Wraz z Patronką tej ziemi proszę wszystkich moich Rodaków: niech polska rodzina dochowa wiary Chrystusowi! Trwajcie mocno przy Chrystusie, aby On trwał w was! Nie pozwólcie, aby w waszych sercach, w sercach ojców i matek, synów i córek zagasło światło Jego świętości. Niech blask tego światła kształtuje przyszłe pokolenia świętych, na chwałę imienia Bożego! (Tertio millennio adveniente.)

Bracia i siostry, nie lękajcie się chcieć świętości! Nie lękajcie się być świętymi! Uczyńcie kończący się wiek i nowe tysiąclecie erą ludzi świętych!

 „Święci pragną świętości”.

Takie pragnienie żywe było w sercu Kingi. (…) Święta Kinga uczy, że zarówno DSC9081małżeństwo, jak i dziewictwo przeżywane w jedności z Chrystusem może stać się drogą świętości. (…) Mury starosądeckiego klasztoru, któremu początek dała święta Kinga i w którym w dokonała swego życia, zdają się dziś dawać świadectwo o tym, jak bardzo ceniła czystość i dziewictwo, słusznie upatrując w tym stanie niezwykły dar, dzięki któremu człowiek w sposób szczególny doświadcza własnej wolności”.

Jest jeszcze jeden rys ducha świętej Kingi, który wiąże się z jej pragnieniem świętości. Jako księżna umiała troszczyć się o sprawy Pana także na tym świecie(..) Gorliwie zabiegała o jedność piastowskiego dziedzictwa, a dla podniesienia kraju z ruiny nie wahała się oddać tego wszystkiego, co otrzymała w posagu od swego ojca. Z jej imieniem związane są żupy solne w podkrakowskiej Wieliczce i w Bochni. Nade wszystko jednak miała na względzie potrzeby swych poddanych. Potwierdzają to jej dawne żywoty zaświadczając, że lud nazywał ją «pocieszycielką», «lekarką», «żywicielką», «świętą matką». Zrezygnowawszy z naturalnego macierzyństwa, stała się prawdziwą matką dla wielu.

Troszczyła się również o rozwój kulturalny narodu. Z jej osobą i tutejszym klsztorem wiąże się powstanie takich pomników literatury, jak pierwsza napisana po polsku książka: Zołtarz Dawidów - Psałterz Dawidowy.

(…) Dzisiejszy świat potrzebuje świętości chrześcijan, którzy w zwyczajnych warunkach życia rodzinnego i zawodowego podejmują swoje codzienne obowiązki; którzy pragnąc spełniać wolę Stwórcy i na co dzień służyć ludziom, dają odpowiedź na Jego przedwieczną miłość. Dotyczy to również takich dziedzin życia, jak polityka, działalność gospodarcza, społeczna i prawodawcza (por. Christifideles laici, 42). Niech i tu nie braknie ducha służby, uczciwości, prawdy, troski o dobro wspólne nawet za cenę wielkodusznej rezygnacji ze swego, na wzór świętej Księżnej tych ziem! Niech i w tych dziedzinach nie zabraknie pragnienia świętości, którą zdobywa się przez kompetentne, służebne działanie w duchu miłości Boga i bliźniego. (fragmenty homilii Papieża Jana Pawła II)

Czytaj więcej: Kolejny witraż w naszym kościele

Nabożeństwo fatimskie - 13.08.2017

Nabożeństwo fatimskie w naszym kościele zbiegło się z czcią Najświętszej Maryi Panny Kalwaryjskiej. Święty Jan Paweł II przy różnych okazjach dawał do zrozumienia, że Matka Boża z Fatimy uratowała mu życie, ale to jest ta sama Matka do której zwracał się Ojciec Święty w Kalwarii Zebrzydowskiej w 2002 roku w następujących słowach:

„Przeto, Orędowniczko nasza, one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć,
a Jezusa, błogosławiony Owoc żywota Twojego, po tym wygnaniu nam okaż.
O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo!»Wejrzyj, łaskawa Pani, na ten lud,
który od wieków pozostawał wierny Tobie i Synowi Twemu.
Wejrzyj na ten naród, który zawsze pokładał nadzieję w Twojej matczynej miłości.
Wejrzyj, zwróć na nas swe miłosierne oczy, wypraszaj to, czego dzieci Twoje
najbardziej potrzebują.
Dla ubogich i cierpiących otwieraj serca zamożnych. Bezrobotnym daj spotkać pracodawcę.
Wyrzucanym na bruk pomóż znaleźć dach nad głową.
Rodzinom daj miłość, która pozwala przetrwać wszelkie trudności.
Młodym pokazuj drogę i perspektywy na przyszłość.
Dzieci otocz płaszczem swej opieki, aby nie ulegały zgorszeniu.
Wspólnoty zakonne ożywiaj łaską wiary, nadziei i miłości.
Kapłanów ucz naśladować Twojego Syna w oddawaniu co dnia życia za owce.
Biskupom upraszaj światło Ducha Świętego, aby prowadzili ten Kościół jedną i prostą drogą
do bram Królestwa Twojego Syna.
Matko Najświętsza, Pani Kalwaryjska, wypraszaj także i mnie siły ciała i ducha, abym wypełnił do końca misję, którą mi zlecił Zmartwychwstały.
Tobie oddaję wszystkie owoce mego życia i posługi; Tobie zawierzam losy Kościoła;
Tobie polecam mój naród; Tobie ufam i Tobie raz jeszcze wyznaję: Totus Tuus, Maria!
Totus Tuus. Amen.”

Eucharystię i Nabożeństwo fatimskie ubogacił chór Ave Maria z Bestwiny.

DSCN4401  DSCN4403  DSCN4405  DSCN4408  DSCN4416

DSCN4422  DSCN4427  DSCN4482  DSCN4500

Serce parafii mocno bije

Tradycyjnie już, w pierwszą niedzielę po święcie Matki Bożej Anielskiej, nasza parafialna rodzina integruje się podczas festynu. Nie inaczej było 6 sierpnia, kiedy to na boisku LSK Sokół w Słotwinie, mimo deszczowej aury, zgromadziły się całe rodziny. To już 9. tego typu spotkanie, które kolejny raz przyniosło sporo radości ze wspólnie spędzonego czasu.

Rozpoczęliśmy od meczu piłki nożnej. Do zawodów stanęli księża oraz dzielne parafianki. Choć walka była mocno wyrównana, płeć męska okazała się silniejsza. Czas umilił nam również występ pań z Koła Gospodyń Wiejskich – ich śpiew oraz piękne stroje to już stały element naszego spotkania. Nie zawiedli też strażacy z OSP w Słotwinie, pokaz gaszenia pożaru oraz prezentacja sprzętu zrobiły wrażenie na wszystkich. Akordeonista Krzysztof kolejny raz dał pokaz swojego talentu, wygrywając piękne nuty, a wraz z nim Patrycja – która malowała piękne dzieła sztuki na twarzach naszych dzieci. Festyn parafialny to także licytacje i cegiełki, za którymi kryją się co roku wspanialsze niespodzianki. Hojni ofiarodawcy nie zawiedli i tym razem. Pod młotek poszły wyśmienite miody, pięknie rzeźbiony zestaw mebli ogrodowych oraz tort.

Serdecznie dziękujemy przede wszystkim za waszą obecność! Wspólnie spędzony czas to bezcenne chwile nie do powtórzenia. Mimo niesprzyjających warunków pogodowych, chciało wam się wyjść z domu i pobyć razem, a to znak, że serce naszej parafii bije bardzo mocno!

Dziękujemy ofiarodawcom, którzy zechcieli wspomóc prace w naszym kościele poprzez zakup cegiełek, losów i wszystkich najdrobniejszych smakołyków. Każdemu, kto choć w najmniejszy sposób przyczynił się do organizacji tego spotkania składamy serdeczne Bóg zapłać!

FOTORELACJA:

parafiada 2017 001  parafiada 2017 002  parafiada 2017 003  parafiada 2017 004  parafiada 2017 005

parafiada 2017 006  parafiada 2017 007  parafiada 2017 008  parafiada 2017 009  parafiada 2017 010

parafiada 2017 011  parafiada 2017 012  parafiada 2017 013  parafiada 2017 014  parafiada 2017 015

parafiada 2017 016  parafiada 2017 017  parafiada 2017 018  parafiada 2017 019  parafiada 2017 020

parafiada 2017 021  parafiada 2017 022  parafiada 2017 023  parafiada 2017 024  parafiada 2017 025

parafiada 2017 026  parafiada 2017 027  parafiada 2017 028

Cząsteczka miłości

„Wybrał ze świata dla siebie i swoich towarzyszy najmniejszą cząstkę, gdyż inaczej nie mógłby służyć Chrystusowi”

/Tomasz z Celano o św. Franciszku z Asyżu/

2 sierpnia 2017 roku w malutkim kościółku Matki Bożej Anielskiej w Asyżu, dziś otaczanym przez ogromną bazylikę, zgromadzili się wierni z całego świata, aby pod przewodnictwem papieskiego legata uroczyście zamknąć jubileusz 800-lecia nadania przez papieża Honoriusza III odpustu Porcjunkuli.

Tego samego dnia, choć w zupełnie innej porze, wierni tłumnie zgromadzili się w Słotwińskiej Porcjunkuli -starej kaplicy Matki Bożej Anielskiej, aby dziękować Bogu za tą „cząsteczkę (łac. portiuncula) miłości”, jaką przed ponad stu laty postanowili na tej ziemi postawić ich przodkowie. O godzinie 7.00 ramo Mszy świętej przewodniczył nasz rodak Ks. Krzysztof Wilk a kazanie wygłosił Ks. diakon Sławomir Pietraszko. Wieczornej Mszy św. przewodniczył Ks. Józef Zuziak SDS z sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej w Merrillville. Salwatorianin uwielbił Boga i Maryję grą na organkach. Kazanie wygłosił Ks. Krzysztof Wilk.

W tym dniu w sposób duchowy łączyliśmy się z kościołem, który św. Franciszek z Asyżu własnymi rękami podniósł z ruin setki lat temu, i który później stał się jego umiłowanym małym kościółkiem. Jak zanotował biograf Biedaczyny z Asyżu, ten „wierzył, że na każdym miejscu łaska jest udzielana wybranym Boga, doświadczył przecież tego, że miejsce kościoła Najświętszej Maryi w Porcjunkuli jest jeszcze obficiej napełnione łaską i często nawiedzane przez duchy niebieskie”. Dodatkowym impulsem do zaczerpnięcia ze zdrojów Bożej łaski stała się całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu, jak z okazji odpustu miała miejsce w naszej świątyni parafialnej, wpisując się w ten sposób w Wieczystą Adoracją całej diecezji bielsko-żywieckiej.

Kościół Matki Bożej Anielskiej stał się bardzo szybko miejscem licznych pielgrzymek. To właśnie w nim zakończył swoje życie św. Franciszek i w jego pobliżu został najpierw pochowany. Po śmierci założyciela bracia franciszkanie żyli w Porcjunkuli we wspólnocie pełnej miłości: „Zachowywano tam jak najostrzejszą karność we wszystkim, w milczeniu i w pracy oraz w innych zakonnych ustawach. Pozostając na miejscu bez przerwy dniem i nocą, oddawali się chwalbie Bożej, a tchnąc przedziwną wonią cnót, prowadzili życie anielskie.”

Pozostaje mieć nadzieję, że tego dnia każdy z nas wziął do serca i do domu rodzinnego tę malutką cząstkę Słotwińskiej Porcjunkuli, aby jego życie chociaż odrobinę mogło przypominać anielskie życie braci św. Franciszka pod płaszczem Matki Bożej Anielskiej.

DS8957  DS8961  DS8959

IX Parafialny Festyn Rodzinny - zaproszenie

plakat 2017

Kolejny witraż w naszym Kościele

Myśli towarzyszące przy projektowaniu witraża:
Witraż symbolizuje otwartą encyklikę Jana Pawła II SOLLICITUDO REI SOCIALIS (Troska społeczna) - napis na witrażu.

I kwatera
Ks. Jerzy Popiełuszko często trzymał w rękach krzyż i mówił o nim.: „Dzięki śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa symbol hańby i poniżenia stał się symbolem odwagi, męstwa, pomocy i braterstwa. W znaku krzyża ujmujemy dziś to, co najbardziej piękne i wartościowe w człowieku. Przez krzyż idzie się do zmartwychwstania. Innej drogi nie ma”. (bł. Ks. Jerzy Popiełuszko). Ks. Jerzy Popiełuszko urodził się 14 września w Święto Podwyższenia Krzyża Świętego. Poniósł śmierć męczeńską stąd w witrażu także palma - symbol męczeństwa.

Napis: Zło dobrem zwyciężaj (Rz12.21), te słowa stały się przewodnią myślą nauczania Błogosławionego.

Obraz bł. ks. Jerzego Popiełuszki i napis: Ks. Jerzy Popiełuszko męczennik za wiarę i Ojczyznę

II kwatera
Zawiera napis: „BÓG HONOR OJCZYZNA" (na tle barw narodowych), oraz „SOLIDARNOŚĆ JEST DROGĄ DO POKOJU, A ZARAZEM DO ROZWOJU” - te słowa zaczerpnięte są z Encykliki SOLLICITUDO REI SOCIALIS Jana Pawła II. Umieszczone są także Tablice dziesięcioro przykazań. Dekalog i życie według niego to droga do rozwoju w świecie, pokoju oraz ładu, spokoju we wnętrzu człowieka.

Ks. Jerzy Popiełuszko urodził się 14 września 1947 w Okowach. To Kapłan, męczennik, Kapelan „Solidarności” i aktywnie ją wspierający. Na obrazku prymicyjnym bł. Ksiądz Jerzy umieścił takie zdanie: „Posyła mnie Bóg, abym głosił Ewangelię i leczył rany zbolałych serc”. Organizator Mszy św. za Ojczyznę, obrońca praw człowieka, związany ze środowiskiem robotniczym. Swoją działalność duszpasterską i nauczanie oparł na przesłaniu Św. Pawła z Listu do Rzymian: „Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj” (Rz12,21). Nauczanie Jego było w oparciu o naukę, którą głosił papież Jan Paweł II i prymas Kardynał Stefan Wyszyński. Odznaczał się niezłomnością, odwagą, a także wsparciem prześladowanych robotników i działaczy związkowych, dzięki temu zyskał autorytet. Zmarł śmiercią męczeńską 19 października 1984 roku we Włocławku. W 1984 roku został odznaczony Gwiazdą Wytrwałości, a w 25 rocznicę śmierci Orderem Orła Białego.

Od momentu beatyfikacji 6 czerwca 2010 roku bł. Ks. Jerzy stał się dla nas przewodnikiem w drodze do świętości.

24.11.2010 - udała się delegacja z naszej parafii do Warszawy aby odebrać relikwie Bł. ks. Jerzego Popiełuszko: Ks. proboszcz Mieczysław Grabowski, Pan Prezes AK Jan Byrdy, Pan prezes LKS Tadeusz Semik, Pan Kościelny Władysław Kliś, ministranci - Animator Sławomir Pietraszko (obecnie Ks. diakon), lektor Dominik Semik. Delegacja złożyła ofiarę na relikwiarz. Uroczysta instalacja i rozpoczęcie kultu 8 grudnia 2010 r. Mszę św. sprawował Ks. Infułat Władysław Fidelus. Błogosławiony Ks. Jerzy Popiełuszko został obrany w naszej Parafii za patrona modlitw w intencji naszej Ojczyzny 8 grudnia 2010 roku, kiedy obchodziliśmy 70. rocznicę wysiedleń i 70. rocznicę męczeńskiej śmierci Ks. Ferdynanda Sznajdrowicza i Parafian. Uroczyście w tym dniu zostały zainstalowane Relikwie Błogosławionego pierwszego stopnia i rozpoczął się oficjalny kult, a na Pomniku mamy napis: „Błogosławiony Jerzy Popiełuszko módl się za nami!”. Przy tym Pomniku przy każdej uroczystości w intencji Ojczyzny są modlitwy, litania za Jego wstawiennictwem. Ks. Jerzy jest także w naszej Wspólnocie patronem modlitw w intencji powołań kapłańskich i zakonnych.

Główna ulica od Wandzli, koło kościoła i przez Dolną Słotwinę nosi obecnie imię: Księdza Jerzego Popiełuszki. Dziś Błogosławiony za niedługo na pewno Święty, bo rozpoczął się proces kanonizacyjny i jest potwierdzony cud.

Ks. Jerzy Popiełuszko wzywa: do życia według Ewangelii i nauki Kościoła, modlitwy w intencji Ojczyzny, jedności i solidarności, obrony praw człowieka i prześladowanych, odwagi, przebaczenia oraz przypomina: „Nie daj się zwyciężyć złu, lecz zło dobrem zwyciężaj”. Każdy może sobie coś wybrać i odnieść do siebie. Postać błogosławionego Ks. Jerzego niech nas zachęca do twórczego myślenia, że człowiek to nie tylko ciało i jego potrzeby, ale przede wszystkich wnętrze i wartości duchowe. Święty Jan Paweł II, w czasie Pielgrzymki do naszej Ojczyzny 1987 roku mówił: „Każdy z was daje szczególne świadectwo o człowieku: o tym, jaki jest właściwy wymiar jego egzystencji". "Nie samym chlebem żyje człowiek" (Mt 4,4). Chociaż zdajemy sobie sprawę, jak doniosłe są sprawy chleba, jak wiele od nich zależy w życiu całej ludzkości i wszystkich narodów - w życiu poszczególnych osób i rodzin - to przecież przekonują nas te słowa Chrystusa: "Nie samym chlebem". Nie samym. Człowiek - to inny jeszcze wymiar potrzeb i inny wymiar możliwości. Jego byt określa wewnętrzny stosunek do prawdy, dobra i piękna. Istotną dla ludzkiej osoby jest transcendencja - a to znaczy zarazem: "inny głód. Głód ludzkiego ducha”.

Święty Janie Pawle II, Błogosławiony Jerzy Popiełuszko módlcie się za nami!

Dobre wykorzystanie daru wolności zależy nie tylko od naszego wysiłku, pracy, ale również od naszego stosunku do Boga, do wartości moralnych, do Dekalogu. Nigdy nie będziemy w stanie w pełni cieszyć się wolnością, dopóki nie zrozumiemy, że prawo Boże określa podstawę wszelkich praw i wartości. Przypomina nam o tym również Jan Paweł II, nasz wielki rodak, który mówi: „Proszę was, abyście to całe dziedzictwo, któremu na imię Polska, raz jeszcze przyjęli z wiarą, nadzieją i miłością, abyście nie podcinali sami tych korzeni, z których wyrastamy”. Oby na nowo w sercach wszystkich Polaków odżyły te hasła, które przez wieki były święte: Bóg, Honor, Ojczyzna”.

Metropolita Warszawski Kardynał Kazimierz Nycz pisał przed beatyfikacją:

„Niech nowy błogosławiony będzie orędownikiem wspierającym nas u Boga, kiedy troszczymy się o prawdę (…). Niech wyprasza dar jedności (…) Dzisiaj Polsce potrzeba solidarnej jedności i współpracy. Niech Ksiądz Jerzy będzie orędownikiem dla wszystkich sprawujących władzę. Niech jednoczy Polaków wokół troski o Ojczyznę o rozwój rodziny, właściwą edukację i o inne najważniejsze wartości”.

 

Pierwszy czwartek miesiąca

„Jezu Chryste, mój Panie i Boże, wierzę, że jesteś prawdziwie i rzeczywiście obecny w Najświętszym Sakramencie ołtarza. Przyjmij ode mnie ten akt najgłębszej adoracji jako dowód mojego pragnienia, aby Cię adorować nieustannie i jako wyraz wdzięczności za miłość, którą mi okazuje Twoje Serca”. (fragment modlitwy Św. Malgorzaty Marii Alacoque).

W pierwszy czwartek miesiąca parafianie jak i goście gromadzą się na wieczornej adoracji i Mszy świętej zakończonej Apelem Jasnogórskich. W Tej Godzinie Świętej polecamy cały Kościół powszechny i modlimy się o nowe powołania kapłańskie, przyzywając wstawiennictwa Bł. Ks. Jerzego Popiełuszki.

W miesiącu lipcu w czuwanie włączyła się Wspólnota Chrystusa Zmartwychwstałego GALILEA. Młodzież poprowadziła uwielbienie pod opieką duchową Ks. Wojciecha ze Zgromadzenia Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa.

DSC 0863 DSC 0866  DSC 0879  DSC 0881

DSC 0894 DSC 0900  DSC 0911  DSC 0929

Uroczystość Odpustowa ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa i Jubileusz 25-lecia Kapłaństwa rodaka Ks. Stanisława Bindy

FOTORELACJA:

001  002  003  004 

005  006  007  008 

009  010  011  012 

013  014  015  016 

017  018  019  020 

021  022  023  024 

Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa

Na bocznej ścianie naszego kościoła umieszczona jest płaskorzeźba Świętej Małgorzaty Marii Alacoque, trzymającą na kartce papieru obraz Serca Pana Jezusa, z krzyżem w płomieniach, otoczone koroną cierniową. Jezus ukazał jej tajemnicę swego Serca i polecił by ustanowiono specjalne święto ku czci Jego Serca w piątek po oktawie Bożego Ciała.

Uroczystość odpustowa w naszej Parafii i kościele w tym roku zbiegła się z zakończeniem roku szkolnego i katechetycznego.

Z okazji stulecia poświęcenia ludzkości Najświętszemu Sercu Pana Jezusa Św. Jana Pawła II skierował w 1999 r. do ordynariusza Lyonu takie slowa:

"Wzywam wszystkich wiernych, aby nadal gorliwie pielęgnowali kult Najświętszego Serca Pana Jezusa, przystosowując go do naszych czasów, ażeby dzięki temu mogli nieustannie czerpać z jego niezgłębionych bogactw i umieli z radością na nie odpowiadać, miłując Boga i braci, znajdując pokój, wchodząc na drogę pojednania i umacniając swą nadzieję, że kiedyś będą żyć pełnią Boga we wspólnocie ze wszystkimi świętymi (por. Litania do Najśw. Serca Pana Jezusa)" .

DSCN8898  DSCN8899  DSCN8931  DSCN8939  RSCN8915

Witraż - uświęcające zadanie Kościoła - Eucharystia

DSC8895Witraż symbolizuje otwartą encyklikę Świętego Jan Paweł II „Ecclesia de Eucharistia” (Eucharystia w życiu Kościoła), którą Jan Paweł II wydał w 2003 roku jako ostatnią spośród czternastu. We wprowadzeniu do Encykliki napisał: „Chrystus umarł za nas i wrócił do Ojca dopiero wtedy, gdy ustanowił Eucharystię”. W dokumencie Papież przypomniał między innymi, że: „Kościół żyje dzięki Eucharystii”, „W Eucharystii w sposób szczególny spełnia się obietnica Chrystusa, że będzie z nami obecny po wszystkie dni”, „Eucharystia uobecnia mękę, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa”, „Chrystus w Komunii św. udziela nam samego siebie” „Dary, które przynosi, uprzedzająco zapoczątkowują i gwarantują życie wieczne”, „Jednocześnie jesteśmy wezwani, aby ofiarnie wraz z Nim żyć miłością”.

 

I kwatera przedstawia:
Wizerunek - Św. Urszula Ledóchowska. Ur.17 kwietnia 1865 roku w Austrii. Mając 21 lat wstąpiła do klasztoru urszulanek w Krakowie.
W 1920 roku Kościół zatwierdził nową gałąź urszulanek - urszulanki Serca Jezusa Konającego, wskazując im jako cel szerzenie królestwa Serca Jezusowego na ziemi przez wychowanie i nauczanie dzieci i młodzieży, służbę najbardziej potrzebującym i inne formy ewangelizacji, umiłowanie modlitwy.
Przeszczepiła do Polski Krucjatę Eucharystyczną dla dzieci. Wpatrywała się w oblicze Chrystusa i jednoczyła się z Chrystusem konającym na Krzyżu „..(...) czerpała natchnienie i siły do wielkiego dzieła apostolstwa z umiłowania Eucharystii. Pisała: „Mam miłować bliźnich, jak Jezus mnie umiłował. Bierzcie i jedźcie me siły, bo one są do waszej dyspozycji. Bierzcie i jedźcie moje zdolności, moją umiejętność (...), me serce - niech swoją miłością rozgrzewa i rozjaśnia życie wasze (...) Bierzcie i jedźcie mój czas - niech on będzie do waszej dyspozycji. (Nasi święci - Rozważania o Polakach beatyfikowanych i kanonizowanych przez JPII)
Wyniesiona na ołtarze przez JPII 2003 roku
- Na witrażu - św. Urszula Ledóchowska przedstawiana jest w szarym zakonnym habicie z ulubionymi kwiatami - słonecznikami. Kwiatów jest pięć, co symbolizuje pięć tajemnic różańca. Często powtarzała:
„Bądźcie słonecznikami rozsiewającymi naokoło promyki ciepła, światła i Bożego szczęścia” - św. Urszula
Jej ulubioną modlitwą był różaniec. Urszula starała się ze swego życia zrobić różaniec; a nicią, na którą nawlekała swoje dni ziemskiego pielgrzymowania, była wola Boża. Uczyła się każdego dnia rozpoznawać tę nić przewodnią swego życia podczas modlitwy różańcowej.
Stąd też u góry różaniec i Jej słowa: „Życie moje ma być różańcem wprowadzonym w czyn”. Różaniec winien stać się dla nas zachętą do odmawiania różańca, tworzenia Róż Różańcowych i czerpania sił z kontemplacji życia Jezusa i Jego Matki. Jak ważne to jest świadczy o tym, że Jan Paweł II ustanowił Tajemnice Światła, wśród których jest jedna tajemnica Ustanowienie Eucharystii.

II kwatera

Przedstawia to co kontemplują urszulanki Serca Jezusa Konającego moment ostatnich chwil z życia Odkupiciela: Krzyż, Hostia - obecność Chrystusa pod postacią Chleba, kielich wypełniony Krwią. Chrystus oddał swoje życie na krzyżu aby nas zbawić, obdarzyć jednością.
O czym przypomniał nam Ojciec św. w encyklice
Eucharystia służy całemu odkupionemu stworzeniu”, ”wszystkim ludziom”. „Domaga się ducha braterskiej jedności” „ wśród katolików” „ i w całym Kościele”. Stąd też zostały umieszczone słowa z tego dokumentu:
„Eucharystia tworzy komunię i wychowuje do komunii”.
U góry witraża monstrancja z Hostią to zachęta do adoracji Najświętszej Eucharystii, kontemplacji męki i śmierci i konania Jezusa oraz trwania przy Chrystusie obecnym w Eucharystii czego dał przykład i świadectwo wiary św. Jan Paweł II i Św. Urszula Ledóchowska.

Witraż został umieszczony przy witrażu poświęconym Kapłanom.

W encyklice Papież pisał: „Jeżeli Eucharystia stanowi źródło i szczyt życia Kościoła… Eucharystia «jest główną i centralną racją bytu sakramentu Kapłaństwa, który definitywnie począł się w momencie ustanowienia Eucharystii i wraz z nią»

„Z centralnego miejsca Eucharystii w życiu i posłudze kapłanów wynika także jej pierwszorzędna rola w duszpasterstwie powołań kapłańskich".

Na ramie okna jest napis: Róże Różańcowe Św. Urszuli Ledóchowskiej, Św. Faustyny i Róża Rodzin Św. Teresy oraz Rodziny Caputów, Traczów i Wronów. Bardzo dziękuję za wsparcie finansowe.

Jesteś tutaj: Home Aktualności Wydarzenia