100- lecie objawień Fatimskich

Główne obchody uroczystości z aktem zawierzenia Matce Bożej Fatimskiej odbyły się w naszej diecezji bielsko-żywieckiej pod przewodnictwem J. E. Ks. Bp Ordynariusza Romana Pindla w kościele Matki Boskiej Fatimskiej w Bielsku-Białej 13 maja 2017 r.

W naszej Parafii nabożeństwa Fatimskie rozpoczęły się 13 września 2011 roku poświęceniem figury Matki Bożej Fatimskiej, kapliczki i trwają od maja do października 13 dnia miesiąca każdego roku.

W 100. rocznicę 13 maja 2017 odpowiadając na wezwanie Maryi do modlitwy różańcowej i do czynienia pokuty tradycyjnie na nabożeństwie zgromadzili się parafianie , aby modlić się o pokój, wynagradzać za grzechy.

„Wezwanie Maryi nie jest jednorazowe. Jest otwarte ku coraz nowym pokoleniom. Ku coraz nowym znakom czasu. Trzeba do niego powracać. Podejmować je wciąż na nowo”-13.05.1982-Jan Paweł II.

DS8804  DS8805  DS8808  DS8826  

DS8827  DS8843  DS8844  

Boże powołałeś mnie

W uroczystość Św. Stanisława , biskupa i męczennika, wieczorna Msza św. była sprawowana w intencji diakona Sławomira Pietraszko. Dzieci, młodzież i dorośli dziękowali Bogu za dar powołania. W programie przygotowanym przez Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży oprócz myśli o powołaniu towarzyszyła piosenka religijna:

Boże powołałeś mnie
Boże Ty wezwałeś mnie
Ty pragniesz mnie posłać
Bym głosił słowa Twe
Boże na wezwanie Twoje
Daję Tobie serce me
Boże nie mogę zrozumieć
Miłości, którą dałeś mi.

Ks. diakon wraz z zebranymi w kościele dziękował Bogu za dar powołania. Prowadził nabożeństwo majowe i w czasie celebrowanej Eucharystii przez proboszcza wygłosił homilię nawiązującą do posługi diakona dając przykład męczeństwa św. Stanisława, diakonów, obecności krzyża w życiu wyznawców Jezusa i w życiu powołanych.

Ref: Dziękuję Tobie o Panie
Dziękuję za miłość Twoją
Dziękuję za powołanie, które dałeś mi
To będzie dla mnie szczęśliwy dzień
Gdy włożysz na mnie swe ręce
To ze szczęścia dusza ma śpiewa, słowa te.

Zadaniem uczniów Chrystusa jest trwanie pod krzyżem i kontemplowanie przebitego Serca Pana Jezusa. Niech Serce Jezusowe , które patronuje w naszej Parafii i kościele będzie źródłem wszelkich łask a Matka Boża wychowawczyni powołań kapłańskich wyprasza potrzebne łaski.

Panie, skąd ta hojność Twoja?
Panie, czemu właśnie ja?
Wcale nie zasłużyłem na miłość, którą dałeś mi.

Modlitwą i życzeniom towarzyszyła myśl, o szczególnym powołaniu Chrystusa. Do odwagi i wytrwania zachęcał św. Stanisław główny patron Polski i bł. Ks. Michał Sopoćki patron rocznikowy obecny w naszym kościele w relikwiach.

DS8792  DS8797  DS8799

Święcenia diakonatu

W dniu 8 maja 2017r. o godzinie 10.00 ks. bp Roman Pindel, ordynariusz diecezji Bielsko – Żywieckiej udzielił święceń diakonatu sześciu akolitom naszej diecezji w tym naszemu klerykowi Sławomirowi Pietraszko. Jak poucza wprowadzenie w obrzędy święceń: „W liturgii święceń zostaje powierzone diakonom posłannictwo Kościoła, który wielbi Boga oraz błaga Chrystusa, a przez Niego - Ojca - o zbawienie całego świata.

Z racji na obchodzony w tym roku jubileusz 25-lecia istnienia naszej diecezji, uroczystość miała miejsce w kościele Konkatedralnym pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Żywcu. W uroczystościach uczestniczyli parafianie wspierając duchowo i swoją obecnością dziękując Bogu za dar powołania i życząc wytrwałości w służbie Chrystusowi i ludziom.

Obszerna fotorelacja: TUTAJ

Dla ludzi i Słowa

Wówczas, gdy liczba uczniów wzrastała, zaczęli helleniści szemrać przeciwko Hebrajczykom, że przy codziennym rozdawaniu jałmużny zaniedbywano ich wdowy. Nie jest rzeczą słuszną, abyśmy zaniedbywali słowo Boże, a obsługiwali stoły – powiedziało Dwunastu, zwoławszy wszystkich uczniów. Upatrzcie zatem, bracia, siedmiu mężów spośród siebie, cieszących się dobrą sławą, pełnych Ducha i mądrości. Im zlecimy to zadanie. My zaś oddamy się wyłącznie modlitwie i posłudze słowa. Spodobały się te słowa wszystkim zebranym i wybrali Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja, prozelitę z Antiochii. Przedstawili ich Apostołom, którzy modląc się włożyli na nich ręce.

Dzieje Apostolskie 6, 1-6

 

Od początku działalności Apostołów Kościół kład nacisk na głoszenie Słowa Bożego - radosnego orędzia o Zmartwychwstaniu - oraz na modlitwę. Każdy członek wspólnoty był ogromnie ważny, ponieważ za każdego człowieka Chrystus oddał własne życie. Aby Apostołowie nie zaniedbywali własnych zadań kierowania wspólnotami do tych wymagających większej dyspozycyjności i poświęcenia ogromnej ilości czasu wybrali siedmiu mężów, których zadaniem było być jak najbliżej ludzi. Nie oznacza to, że siedmiu pierwszych diakonów było członkami Kościoła „gorszej kategorii” a ich praca była „mniej ważną” od apostolskiej. Przez gest włożenia na nich rąk, który do dzisiaj oznacza sakrament święceń, Apostołowie posłali młodzieńców do głoszenia Słowa Bożego w codzienności, wszędzie tam, gdzie sami nie mogli dotrzeć. To właśnie do diakonów należała szczególna troska o ubogich i potrzebujących. Można więc powiedzieć, że stanowili początek charytatywnej działalności Kościoła.

Do dnia dzisiejszego „diakoni są uczestnikami posłannictwa i łaski Najwyższego Kapłana (KK 41)”. Nie jest to jeszcze kapłaństwo, ale jedynie pierwszy stopień sakramentu święceń - dwa pozostałe to prezbiterat, czyli kapłaństwo oraz episkopat, czyli konsekracja biskupia. Diakon wraz z przyjęciem sakramentu święceń staje się osobą duchowną, przyrzeka biskupowi „cześć i posłuszeństwo” a także przyjmuje na siebie zobowiązanie celibatu i codziennego odmawiania Liturgii Godzin tzw. brewiarza.

Co może robić?

Diakonom zleca się potrójną posługę: Słowa, liturgii oraz miłości. Przede wszystkim w sakramencie święceń otrzymuje z rąk biskupa Ewangeliarz - symbol nowego zadania. Odtąd będzie mógł odczytywać Ewangelię w czasie Mszy Świętej oraz komentować jej treść.

W czasie Eucharystii asystuje kapłanowi czy biskupowi, 2odczytuje Ewangelię i modlitwę powszechną, podnosi kielich w trakcie tzw. doksologii („Przez Chrystusa, z Chrystusem…”), ogłasza przekazanie znaku pokoju czy odsyła ludzi na zakończenie celebracji. Diakon może udzielać sakramentu chrztu w formie uroczystej, błogosławić zawierane sakramentalnie małżeństwa czy prowadzić obrzędy katolickiego pogrzebu. W razie konieczności diakon przewodniczy nabożeństwom, wystawia Najświętszy Sakrament czy udziela Nim błogosławieństwa.

 

Po sakramencie święceń nowi diakoni zostaną skierowani do pracy w jednej z parafii naszej diecezji, gdzie będą posługiwali przez cały rok, przygotowując się tym samym do święceń kapłańskich - będą uczyć katechezy w szkołach, prowadzić grupy parafialne oraz, pod bacznym okiem proboszczów, poznawać lokalne wspólnoty.

Z dawna Polski Tyś Królową, Maryjo!

W uroczystość Matki Bożej Królowej Polski słowa tej pieśni wprowadzają nas w czytaną Ewangelię według św. Jana ukazującą Maryję stojąca pod krzyżem. Dziękujemy Chrystusowi za to, że przed śmiercią w swoim testamencie przekazał nam swoja Matkę. Jest z nami i przemawia w sposób szczególny poprzez Cudowny Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej. W ty roku przypada 300–lecie koronacji obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej.

O godz. 10.30 był sprawowana Msza św. w intencji Strażaków z okazji zbliżającego się święta św. Floriana patrona strażaków. Niech w waszej służbie towarzyszy Wam Boże błogosławieństwo, niech nie zabraknie wstawiennictwa Maryi, Pani i Królowej Polski, opieki św. Floriana. Służcie „Bogu na chwałę - ludziom na pożytek”

DSC 0023  DSC 0028  DSC 0030

Zaproszenie

„Miłość Boga jest ogniem trawiącym. Przenika On duszę do głębi. Spala ją i strawia, lecz jej nie niszczy. Przemieniają w siebie…”

bł. ks. Michał Sopoćko

Wdzięczny Bogu za dar powołania z radością zapraszam
na uroczystość
ŚWIĘCEŃ DIAKONATU
który przyjmę z rąk
Jego Ekscelencji Księdza Biskupa Romana Pindla
dnia 8 maja 2017 r. o godzinie 10:00
w Konkatedrze Narodzenia NMP w Żywcu.
Na czas przygotowania do święceń polecam mój rocznik ufnej modlitwie.

kleryk Sławomir Pietraszko

Witraż – uświęcające zadanie kościoła – Kapłaństwo

DSC8734

 
Przed uroczystościami Triduum Paschalnego i Zmartwychwstania Pańskiego w naszym kościele zmontowano kolejny witraż

Witraż symbolizuje adhortację apostolską „PASTORES DABO VOBIS”. (O formacji kapłanów we współczesnym świecie).
Małe okna u góry - kłosy zbóż i winogrona – owoc pracy rolnika: chleb i wino, które poprzez przeistoczenie w czasie Mszy św. stają się Ciałem i Krwią Chrystusa

 

 

I kwatera
- u góry napis - „Dam wam pasterzy według mego serca” Jr 3.15
Ten cytat często przewija się w Adhortacji i można odnieść go do Ks. Ferdynanda Sznajdrowicza
- Obraz - Ks. Ferdynand Sznajdrowicz
- Napis – Ks. Ferdynand Sznajdrowicz, proboszcz Parafii Lipowa 1924-1940, zamordowany przez Gestapo - 17.01.1940 r.
Ks. Ferdynand Sznajdrowicz, proboszcz Parafii Lipowa 1924-1940, męczennik II wojny światowej, zamordowany przez Gestapo – 17.01.1940 roku w Katowicach, a wraz z nim między nimi nasi Parafianie. Gorliwy kapłan, wielki patriota, gorący opiekun wszystkich biednych i potrzebujących opieki. Sam o sobie powiedział, że chciałby swoim parafianom przychylić nieba i chleba. Miał dobre rozeznanie w chorobach. Przepisane przez niego recepty były w aptekach „honorowane”, dobry gospodarz Parafii, autorytet, społecznik, zasłużony dla naszej społeczności. Trwa proces beatyfikacyjny, wraz z innymi dołączył by do 108 męczenników z drugiej wojny św.

II kwatera
- Jedność kapłana z Chrystusem wyraża potrójna misja: prorocka, kapłańska i królewska. Misja prorocka wyraża się w głoszeniu słowa Bożego symbolem jest księga, misja kapłańska wyraża się w uświęceniu i składaniu ofiary symbolem kielich i hostia, misja królewska, władzy jako służby, kierowania kościołem na wzór Chrystusa symbolem jest stuła.
- Napis - „nie lękajcie się otworzyć waszych dusz na powołanie Chrystusa Pana”. Słowa te są zachęta do odpowiedzenia na głos powołania Chrystusa Pójdź za Mną!
Myśli: Posługa kapłańska w Roku liturgicznym. Kolory szat liturgicznych: fioletowy - Adwent, biały – Boże Narodzenie, zielony - okres zwykły, czerwony - męczenników, Męka Pańska, złoty – uroczystości. Stąd też ułożenie kolorów tak jak w Roku liturgicznym.

Zatrzymany czas

Czas męki, śmierci i Zmartwychwstania - chociaż trwający zaledwie kilka dni - z racji na ogromną wagę zasłużył w Kościele na miano osobnego okresu roku liturgicznego, zwanego Triduum Sacrum. W tym czasie czas jakby się zatrzymał, przeszłość stała się teraźniejszością, a każdy z nas mógł towarzyszyć Chrystusowi w Jego poświęceniu dla człowieka.

W Wielki Czwartek znaleźliśmy się w Wieczerniku, gdzie Jezus połamał dla nas chleb już na zawsze zostając z nami w sakramencie Eucharystii i ustanawiając dla jej sprawowania sakrament kapłaństwa. Czuwaliśmy z nim przez wiele godzin w ciemnicy, kiedy z zamknięciu oczekiwał na wykonanie wyroku. W Wielkopiątkowy wieczór otoczyliśmy Jego krzyż, na którym oddał za każdego z nas życie. Przytulaliśmy się do Jego ukrzyżowanej miłości, z czcią całując Jego rany. Widzieliśmy, że wypełnił obietnicę, kiedy usłyszeliśmy, że Golgota - Miejsce Czaszki - uważana była za miejsce spoczynku Adama, pierwszego człowieka.

Razem z Maryją i Apostołami złożyliśmy Chrystusa w grobie i wsłuchiwaliśmy się w ciszę Wielkiej Soboty. Z ufnością przynieśliśmy do kościoła pokarmy, świadomi że nawet podczas posiłku nasz Pan nas nie opuszcza, chociaż tego nie widzimy. Razem przeżyliśmy Paschę - czas oczekiwania i wigilii, w której odnowiliśmy nasze chrzcielne przyrzeczenia i zapalonymi świecami rozpraszaliśmy mroki naszego życia. Wreszcie jak biblijne niewiasty, po szabacie i wczesnym rankiem - czyli w niedzielę skoro świt, pobiegliśmy do pustego grobu i ogłosiliśmy, że nie ma Go tu! Chrystus Zmartwychwstał! W procesji obeszliśmy mury kościoła, żeby w uśpionym świecie wzbudzić niepokój, jaki słusznie niesie Zmartwychwstały, budząc każdego z nas do życia i działania.

Obchodząc te niepojęte Tajemnice pozostaje nam pamiętać, że te Święta Paschalne się nie kończą!

Naszym zadaniem jest czuwać i z radością wołać: „Przez Twe święte Zmartwychwstanie, daj nam grzechów odpuszczenie, a potem wieczne zbawienie! Alleluja, alleluja!”

ZDJĘCIA:

wielkanoc 001 wielkanoc 002 wielkanoc 003 wielkanoc 004 wielkanoc 005

wielkanoc 006 wielkanoc 007 wielkanoc 008 wielkanoc 009 wielkanoc 010

wielkanoc 011 wielkanoc 012 wielkanoc 013 wielkanoc 014 wielkanoc 015

Wielki Czwartek

W katedrze Św. Mikołaja w Bielsku-Białej w Wielki Czwartek o godz. 10.00 pod przewodnictwem Ks. Biskupa Ordynariusza Romana Pindla koncelebrowali Mszę świętą kapłani diecezji bielsko-żywieckiej i wspólnie ponowili przyrzeczenia złożone w dniu święceń. Czynią to na pamiątkę ustanowienia w tym dniu sakramentu kapłaństwa. Ks. Biskup dokonał konsekracji Krzyżma Świętego i pobłogosławił olej chorych i katechumenów. Na zakończenie Eucharystii ustanowił nowych animatorów i ceremoniarzy służby liturgicznej, pobłogosławił ich i otrzymali krzyże. Wśród nich są nasi lektorzy: Sebastian Sapeta i Adam Wrona. Wcześniej uczestniczyli w kursie w ośrodku rekolekcyjnym przy parafii NMP Królowej Polski w Pogórzu. Przygotowanie prowadził Diecezjalny Duszpasterz Służby Liturgicznej Ks. dr Sławomir Zawada. Ostatni etap i egzamin odbył się w Krakowskim Seminarium Duchownym. W uroczystościach wzięli udział przedstawiciele naszej służby liturgicznej: Kacper Damek i Mateusz Wieczorek. Nowym animatorom i Służbie Liturgicznej życzę wytrwałości.

Wieczorna Msza Wieczerzy Pańskiej kieruje nasz wzrok na drugi sakrament ustanowiony w Wieki Czwartek- Eucharystię. Św. Ambroży napisał: „Jeśli pokarmu szukasz - On jest chlebem”. Po odśpiewaniu hymnu „Chwała na wysokości Bogu” zamilkły dzwony, a po zakończeniu Mszy św. Najświętszy Sakrament został przeniesiony do kaplicy, zwanej dziś ciemnicy w której znajduje się wizerunek obrazu Ecce Homo – Brata Alberta.

DSCN8568  DSCN8572 DSC06952 DSC06980 ministranci na kursie 011

Rekolekcje wielkopostne

Podziękowanie dla Ks. dr Roberta Samsel za wygłoszone rekolekcje wielkopostne w naszej wspólnocie parafialnej. Za słowa pełne nadziei przypominające nam o naszej godności, niepowtarzalności a zarazem potrzebie wdzięczności Bogu i wobec drugiego człowieka. Nie zabrakło zachęty , aby wypłynąć na głębię, podjąć trud pracy wewnętrznej. Ostatni dzień to droga wyboru człowieka i zachęta, aby zawierzyć Chrystusowi i prosić Maryję o pomoc i wsparcie. Dziękujemy za obecność, modlitwę, sprawowane Sakramenty święte w naszym kościele. Niech Serce Jezusa, które patronuje w naszej Parafii i kościele będzie źródłem łask i błogosławi a Maryja niech będzie orędowniczką i pocieszycielką.

Ks. Proboszcz.

W Kronice Ks. Rekolekcjonista napisał:

„Niech twoje życie nie mija bezpłodnie. - Bądź pożyteczny. - Zostaw po sobie ślad - Świeć światłem swojej wiary i miłości. Swoim życiem apostoła zmyj lepkie, brudne ślady pozostawione przez plugawych siewców nienawiści.- I oświetlaj wszystkie ziemskie drogi ogniem Chrystusa, który nosisz w sercu.

Oby twoja postawa i twoje rozmowy były takie, ażeby wszyscy, widząc cię lub słysząc, mogli powiedzieć: „Ten człowiek czyta życie Jezusa Chrystusa”.

Św. Josemaria Escriva

Pozostawiam powyższe myśli świętego założyciela Opus Dei, z modlitwą i życzeniami, by prawdziwie realizowały się w naszym życiu wiodącym ku świętości.

Dziękuję Bożej Opatrzności, księdzu Proboszczowi i wszystkim uczestnikom rekolekcji wielkopostnych AD 2017! Niech Bóg, który nas na nich zgromadził, pomaga wydawać dobre owoce w codzienności.

Z serca błogosławię ks. Robert Samsel

RSCN8540  RSCN8551

Jesteś tutaj: Home