Popiół - wymowny kaznodzieja

Od IV wieku Kościół przygotowuje się do Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Pańskiego przez 40 dni pokuty i nawrócenia. Okres Wielkiego Postu rozpoczyna się Środą Popielcową.

Całą istotę Liturgii Środy Popielcowej wyrażają słowa,DSC8244 które wypowiada kapłan posypując głowy popiołem „Prochem jesteś i w proch się obrócisz”. Z prochu ziemi utworzone jest nasze ciało i do prochu powróci lub: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”. Starannie dobrane teksty wprowadzają nas w nastrój pokutny.. Zwyczaj posypanie głów jest „bardzo dawny, znany w starożytnym Egipcie, u Arabów i w Grecji. Posypywanie głowy popiołem wyraża żal ból serca. W liturgii Kościoła obrzęd ten spotykamy w VII w.. Wprowadził zaś go jako nakaz bł. Urban II w 1091 na synodzie w Benewencie” (Ks. Wincenty Zalewski - Rok kościelny).

W Popielec obowiązuje post ścisły (posiłek raz tylko do syta i dwa razy lekki)

„O rzuć prochu więcej, na warkocz, na czuprynę, w książeczki, na brodę…
Bo przecież od tej grudki - wiosna w drzwiach kościoła” (Ks. Jan Twardowski)

Konkurs biblijny „Jonasz”

Dnia 27 lutego 2017 roku w Szkole Podstawowej im. Obrońców Węgierskiej Górki w Węgierskiej Górce odbył się XX Międzynarodowy Ekumeniczny Konkurs Wiedzy Biblijnej „Jonasz 2016/2017- etap rejonowy. Uczestniczyli uczniowie z Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Słotwinie: Bartosz Konior, Wiktoria Kowalska, Filip Śliwa, Weronika Tracz wraz z katechetą Ks. Mieczysławem.

W tegorocznej edycji uczniowie wykazywali się znajomością Ewangelii wg. Świętego Jana.

Celem Konkursu jest poznawanie Słowa Bożego, rozumienie tekstu biblijnego oraz zachęta, aby zgodnie z tym słowem żyć.

DSC8235  DSC8238

Plan adoracji

40-GODZINNE NABOŻEŃSTWO

NIEDZIELA - 12.02.2017
Godz. 11.30 – 12.30 adorują mieszkańcy Słotwiny -nad kościołem
Godz. 12.30 – 13.30 adorują mieszkańcy Poddzielca
Godz. 13.30 – 14.30 adorują mieszkańcy Dolna Słotwina
Godz. 14.30 – 15.30 adorują mieszkańcy Bugaja
O godz. 15.00 Koronka do Miłosierdzia Bożego

NIEDZIELA - 19.02.2017
Godz. 11.30 – 12.30 adorują mieszkańcy Bugaja
Godz. 12.30 – 13.30 adorują mieszkańcy Dolna Słotwina
Godz. 13.30 – 14.30 adorują mieszkańcy Poddzielca
Godz. 14.30 – 15.30 adorują mieszkańcy Słotwiny -nad kościołem
O godz. 15.00 Koronka do Miłosierdzia Bożego

NIEDZIELA - 26.02.2017
Godz. 11.30 – 12.30 adorują mieszkańcy Dolna Słotwina
Godz. 12.30 – 13.30 adorują mieszkańcy Słotwiny -nad kościołem
Godz. 13.30 – 14.30 adorują mieszkańcy Bugaja
Godz. 14.30 – 15.30 adorują mieszkańcy Poddzielca
O godz. 15.00 Koronka do Miłosierdzia Bożego

Płaskorzeźba Świętego Floriana

W naszym kościele na chórze została umieszczona płaskorzeźba Św. Floriana. Św. Florian przedstawiony jest jako gaszący płonący dom oficer rzymski z naczyniem, w drugiej ręce trzyma chorągiew.

DSCN7546„Według żywotu z VIII w., Florian z Lauriacum urodził się ok. 250 roku w Zeiselmauer (Dolna Austria). W młodym wieku został dowódcą wojsk rzymskich, stacjonujących w Mantem, w pobliżu Krems (obecnie w północno-wschodniej Austrii). Podczas prześladowania chrześcijan przez Dioklecjana został aresztowany wraz z 40 żołnierzami i przymuszony do złożenia ofiary bogom. Wobec stanowczej odmowy wychłostano go i poddano torturom. Przywiedziono go do obozu rzymskiego w Lorch koło Wiednia. Namiestnik prowincji, Akwilin, starał się groźbami i obietnicami zmusić oficera rzymskiego do odstępstwa od wiary. Kiedy jednak te zawiodły, kazał go biczować, potem szarpać jego ciało żelaznymi hakami, wreszcie uwiązano kamień u jego szyi i zatopiono go w rzece Enns. Miało się to stać 4 maja 304 roku. Jego ciało odnalazła Waleria i ze czcią je pochowała. Nad jego grobem wystawiono z czasem klasztor i kościół benedyktynów, objęty potem przez kanoników laterańskich. Do dnia dzisiejszego St. Florian jest ośrodkiem życia religijnego w Górnej Austrii. Św. Florian jest patronem archidiecezji wiedeńskiej.
W roku 1184 na prośbę księcia Kazimierza Sprawiedliwego, syna Bolesława Krzywoustego, Kraków otrzymał znaczną część relikwii św. Floriana. W delegacji odbierającej relikwie miał się znajdować także bł. Wincenty Kadłubek, późniejszy biskup krakowski. Ku ich czci wystawiono w dzielnicy miasta, zwanej Kleparzem, okazałą świątynię. Kiedy w 1528 r. pożar strawił tę część Krakowa, ocalała jedynie ta świątynia. Odtąd zaczęto św. Floriana czcić w całej Polsce jako patrona podczas klęsk pożaru, powodzi i sztormów. Kraków jeszcze dzisiaj obchodzi pamiątkę św. Floriana jako święto. Florian jest patronem Austrii i Bolonii oraz Chorzowa; ponadto hutników, strażaków i kominiarzy, a także garncarzy i piekarzy. W Warszawie pod wezwaniem św. Floriana jest katedra warszawsko-praska.

W ikonografii św. Florian przedstawiany jest jako gaszący pożar oficer rzymski z naczyniem. Czasami jako książę. Bywa, że w ręku trzyma chorągiew. Jego atrybutami są: kamień młyński u szyi, kolczuga, krzyż, czerwony i biały krzyż, miecz, palma męczeńska, płonący dom, orzeł, tarcz”. (brewiarz-czytelnia).

Chcemy wpatrywać się w człowieka, który na wieść o tym, że zostali uwięzieni chrześcijanie, udał się, aby ich wspomagać i pocieszać i dał świadectwo o Chrystusie, składając dar z własnego życia. Taka postawa św. Floriana przypomina nam, że są wartości w życiu chrześcijańskim, które nie podlegają negocjacjom, za które w razie potrzeby, trzeba oddać nam życie.

Św. Florian jest czczony w Kościele jako patron strażaków, tych, którzy z narażeniem życia spieszą kiedy zagrożone jest zdrowie, życie i mienie człowieka.

Męczenniku, święty Florianie, od wieków czczony na polskiej ziemi, bądź i dziś naszym Patronem, Orędownikiem i Obrońcą przed Bogiem. Uproś nam u Boga żywą wiarę. Spraw, byśmy oparli się laicyzacji życia i wszędzie, słowem i czynami miłości, umieli mężnie tę wiarę wyznać. Ucz nas odwagi, byśmy bez obaw dawali świadectwo przynależności do Chrystusa i Jego Kościoła. Dodawaj nam siły, byśmy wiedli życie dobre i szlachetne. Pokazuj nam, co oznacza być świętym w codzienności i zwyczajności naszego życia. Mimo upływu czasu, pozostawaj dla nas dowodem, że świętość jest właściwym stanem człowieka. Pokazuj drogę, która pozwoli nam być szczęśliwymi i pełnymi pokoju.
Amen.

Płaskorzeźba świętej Małgorzaty Marii Alacoque

Na bocznej ścianie naszego kościoła umieszczona została płaskorzeźba Świętej Małgorzaty Marii Alacoque. W ikonografii najczęściej ukazuje się św. Małgorzatę Marię w powiązaniu z doznawanymi przez nią wizjami, mianowicie jako zakonnicę, w czarnym habicie wizytek, z różańcem u pasa, trzymającą na karcie papieru obraz Serca Pana Jezusa, z krzyżem w promieniach, otoczone koroną cierniową (A. Kramiszewska). (To przedstawia nasza płaskorzeźba)

DSCN7540Małgorzata urodziła się 22 lipca 1647 r. w Lautecour k. Charolais w Burgundii, we Francji, w głęboko religijnej rodzinie notariusza królewskiego. Jako czteroletnia dziewczynka, Małgorzata złożyła prywatny ślub czystości, a po śmierci ojca w roku 1655 została oddana na wychowanie do klasztoru Sióstr Klarysek w Carolles, gdzie przebywała tylko dwa lata. Nieuleczalnie chora wróciła do rodzinnego domu, a w roku 1661 za wstawiennictwem Matki Bożej odzyskała zdrowie. Małgorzata rozwijała życie modlitwy, odznaczała się wielką miłością do Chrystusa obecnego w Najświętszej Eucharystii i do Ukrzyżowanego, ponadto uczyła katechizmu, spieszyła z pomocą ubogim i chorym. Dopiero w wieku 24 lat Małgorzata mogła spełnić swoje marzenia i wstąpiła do Zakonu Sióstr Nawiedzenia (wizytek) w Paray-le-Monial, gdzie w roku 1672 złożyła śluby zakonne, w latach 1684-1687 pełniła funkcję przełożonej nowicjuszek, w roku 1685 wraz z nowicjuszkami poświęciła się Najświętszemu Sercu Pana Jezusa (W. Zaleski, E. Ziemann).

Siostra Małgorzata Maria znana jest przede wszystkim z daru objawień prywatnych. Mianowicie w latach 1673-1689 Małgorzata doświadczyła przed Najświętszym Sakramentem 80 wizji i objawień związanych z tajemnicą Serca Jezusowego, 30 z nich opisała. Wśród tak licznych objawień wyróżnia się cztery tzw. wielkie objawienia, które mają charakter społeczny i kościelny. Pierwsze odbyło się 27 grudnia 1673 r. Małgorzata została wówczas zaproszona przez Pana Jezusa, aby zajęła miejsce św. Jana Apostoła i Ewangelisty podczas Ostatniej Wieczerzy. Podczas drugiego objawienia w piątek, na początku roku 1674 Pan Jezus ukazał Małgorzacie swoje Serce na tronie z płomieni, "jaśniejące bardziej niż słońce, o przejrzystości kryształu, z widoczną raną, otoczone cierniami i z krzyżem na szczycie". W tym widzeniu podkreślono, że mamy czcić miłość Jezusa do nas ukazaną w znaku Jego Serca. Trzecie widzenie miało miejsce w piątek oktawy Bożego Ciała, mianowicie 2 lipca 1674 r. ukazujący się Pan Jezus miał pięć ran "jaśniejących jak słońce", z których wydobywały się płomienie; Małgorzata widziała w piersi Zbawiciela Jego Serce kochające nas ludzi. Pan Jezus wtedy skarżył się Małgorzacie na ludzką niewdzięczność i obojętność, domagał się wynagrodzenia i zadośćuczynienia, przede wszystkim przez często przyjmowaną Komunię Świętą, szczególnie w pierwsze piątki miesiąca oraz przez odprawianie nabożeństwa Godziny świętej. Czwarte objawienie było udziałem Małgorzaty w oktawie Bożego Ciała w dniach 13 - 20 czerwca 1675 r. Pan Jezus żalił się Małgorzacie 16 czerwca, że rani się Go lekceważeniem wierzących, świętokradztwami bezbożnych, szczególnie zaś osób konsekrowanych. Zbawiciel prosił, aby w piątek po oktawie Bożego Ciała obchodzono specjalne święto ku czci Serca Pana Jezusa, z Komunią wynagradzającą i z modlitwą wynagradzającą przed Najświętszym Sakramentem.

Pan Jezus przekazał przez Małgorzatę dwanaście wielkich obietnic dla czczących Jego Najświętsze Serca, mianowicie:

1) czciciele otrzymają łaski potrzebne do realizacji ich zadań życiowych - obowiązki stanu
2) pokój w rodzinach
3) pocieszenie w strapieniach
4) opiekę Zbawiciela w życiu, szczególnie w godzinę śmierci
5) błogosławieństwo w podejmowanych przedsięwzięciach
6) grzesznicy znajdą w Bożym Sercu "źródło i ocean miłosierdzia"
7) oziębli staną się gorliwymi w swoim życiu religijnym
8) gorliwi w wierze szybko staną się doskonałymi
9) Pan Jezus będzie błogosławił tym domom, rodzinom, w których jest czczony obraz Boskiego Serca
10) imiona osób propagujące to nabożeństwo zostaną zapisane w Sercu Pana Jezusa
11) kapłani poruszą najbardziej zatwardziałe serca
12) Pan Jezus da łaskę pokuty i będzie "ucieczką" w ostatniej godzinie życia osobom, które przez dziewięć pierwszych piątków miesiąca będą przyjmowały Komunię Świętą wynagradzającą. Zbawiciel poprzez swoje objawienia wyrażał pragnienie, aby kult Jego Serca stał się powszechnym i publicznym (E. Ziemann).

Siostra Małgorzata Maria Alacoque odeszła do wieczności pełna zasług i w opinii świętości 17 października 1690 r. w swoim klasztorze w Paray-le-Monial, jej ciało zostało złożone w Kościele Sióstr Wizytek w tejże miejscowości. Małgorzata Maria została beatyfikowana przez papieża Piusa IX w roku 1864, kanonizowana natomiast przez papieża Benedykta XV w roku 1920. Liturgiczny obchód ku czci św. Małgorzaty Marii Alacoque, dziewicy, przypada na dzień 14 października i ma charakter wspomnienia dowolnego (H. Fros).

Mam nadzieję, że przypomnienie osoby św. Małgorzaty Marii Alacoque ożywi nasz kult Bożego Serca. W jednym z listów św. Małgorzata Maria tłumaczy, jakim wielkim darem jest Boże Serce dla nas:

"To Boże Serce jest niezgłębioną otchłanią wszelkich dóbr, do której ubodzy mają się zwracać we wszystkich swoich potrzebach. Ono jest otchłanią radości, w której przepadają wszystkie nasze smutki. Jest otchłanią pokory przeciwko naszej pysze; jest otchłanią miłosierdzia dla nieszczęśliwych, jest wreszcie otchłanią miłości, w której powinniśmy ukryć cała naszą nędzę" (Liturgia Godzin, t. IV, s. 1264).

 

Płaskorzeźba Świętego Jana Ewangelisty spoczywającego na Sercu Pana Jezusa

Przed uroczystością Narodzenia Pańskiego 2016 roku na bocznej ścianie w naszym kościele została umieszczona płaskorzeźba Św. Jana Ewangelisty spoczywającego na Sercu Pana Jezusa.

Święty Jan, apostoł i ewangelista to pierwszy, który napisał w Ewangelii „Bóg jest miłością”, pierwszy czciciel Serca Jezusowego, dlatego też znalazł miejsce w naszym kościele.

Jan, apostoł i ewangelista (zm.ok.98). Początkowo był uczniem św. Jana Chrzciciela, który nazwał Jezusa w dzisiejszej Ewangelii „Oto Baranek Boży” (J1.36) Do grona apostołów został powołany nad Jeziorem Galilejskim (Mt4,18-22). „Należał do trzech wybranych uczniów Jezusa. Był świadkiem wskrzeszenia córki Jaira, przemienienia na górze Tabor oraz krwawego potu Chrystusa w Ogrójcu. Na Ostatniej Wieczerzy siedział obok Jezusa, a nawet złożył swoją głowę na Jego sercu. Jemu ujawnił Zbawiciel imię zdrajcy, Judasza. Tylko on, jako jedyny z apostołów, towarzyszył Chrystusowi na Kalwarię i stał pod krzyżem. Przed skonaniem Pan Jezus powierzył mu w opiekę swoją Matkę (J19,26-27). Na wiadomość o zmartwychwstaniu Jan pierwszy przybył do pustego grobu. Dzieje Apostolskie ukazują go jako towarzysza św. Piotra. , gdy udawał się on na modlitwę do świątyni jerozolimskiej i uzdrowił sparaliżowanego (3,1-8). Wspólnie ze św. Piotrem przemawiał do ludzi i został wtrącony do więzienia (Dz4,1-24). Po zesłaniu Ducha Świętego głosił Ewangelię w Palestynie i Azji Mniejszej. Za panowania cesarza Domicjana (81-96) został zesłany na wyspę Patmos, gdzie na podstawie otrzymanych objawień napisał Apokalipsę. Po uwolnieniu zamieszkał w Efezie (Turcja) i zmarł tam około 98 roku”. (Mój Święty Patron- Lublin1988).

Kiedy myślimy o naszym kościele pw. Najświętszego Serca pana Jezusa, który powstał jako wotum Roku Jubileuszowego, nie może zabraknąć Św. Jana , Ewangelisty.

To Św. Jan napisał w Ewangelii: „Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas” (J 1.14). Słowo stało się Ciałem, mamy te słowa umieszczone w naszym prezbiterium. Bóg stał się jednym z nas, zamieszkał wśród nas, że Bóg stał się człowiekiem „we wszystkim do nas podobny oprócz grzechu”.

„Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne” J 3,16. To w Jezusie Chrystusie objawiła się największa miłość Boga do nas. Prawda o Bogu , który jest miłością jest syntezą tego co Bóg objawił o sobie przez proroków a ostatecznie najpełniej przez Jezusa Chrystusa. Ta miłość jest wymagająca. Czego dowodem jest Jezus Chrystus, który stał się posłusznym aż do śmierci (por.Flp2,8). Wpatrujemy się w Krzyż znak największej miłości. Wiemy z opisu męki i śmierci Jezusa, że gdy żołnierze w Wielki Piątek „podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamali Mu goleni, tylko jeden żołnierzy włócznią otworzył Mu bok i natychmiast wypłynęła krewi woda(J19,33-34). Św. Jan Ewangelista uwiarygodnia to i pisze: „Zaświadczył to ten, który widział, a świadectwo jego jest prawdziwe.(J19,35-37). Święty Jan Ewangelista kończy opis męki i śmierci Chrystusa na Krzyżu słowami: „Będą patrzeć na Tego, którego przebili” J 19,37. W to przebite Serce na krzyżu wpatrujemy się w naszej Parafii i w tym kościele p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa, bo w Tym przebitym Sercu, szczególnie objawiła się miłość zbawcza i odkupieńcza.

„Bóg jest miłością”. Te słowa św. Jana Ewangelisty były tematem pielgrzymi Jana Pawła II do naszej Ojczyzny w 1999 roku w przededniu Wielkiego Jubileuszu Roku 2000. Święty Jan Paweł II do kultu Serca Jezusowego nawiązywał w encyklikach Redemptor hominis (pierwszy witraż będzie symbolizował tą encyklikę), i Dives In Misericordiae. W 1999 r. w orędziu na stulecie poświęcenia ludzkości Najświętszemu Sercu Ojciec Święty przypomniał: „Człowiek roku 2000 potrzebuje Serca Chrystusa, aby poznać Boga i samego siebie, potrzebuje Go, aby budować cywilizację miłości”

DSCN7541

Relacja ze spotkania opłatkowego seniorów

Na blogu "Lipowa i okolice" ukazała się relacja ze spotkania opłatkowego seniorów. Zachęcamy do jej obejrzenia. Relacja dostępna jest pod adresem:

https://lipowaiokolice.blogspot.com/2017/01/opatek-seniorow-w-sotwinie.html

VI Parafiada zimowa

21 stycznia 2017 roku w naszej parafii odbyła się VI Parafiada zimowa.

O godz.9.00 uczestnicy zebrali się przy kościele, by wspólnie wyruszyć na stok. Po drodze na najmłodszych czekała niespodzianka – kulig. Podczas kuligu nie zabrakło muzyki - na akordeonie przygrywał nasz lektor Krzysztof. Po dotarciu na stok Państwa Jolanty i Adama Byrdy rozpoczęliśmy zabawę. Zawody rozgrywane były w trzech konkurencjach: zjazd na nartach, sankach oraz na „byle czym”. W zabawie uczestniczyli zarówno dorośli jak i dzieci. Pogoda oraz warunki śniegowe dopisały nam znakomicie. Po skończonych zawodach wszyscy udali się na wspólny posiłek, a po nim nastąpiło rozdanie dyplomów oraz medali. Sobotnie przedpołudnie minęło w radosnej i rodzinnej atmosferze. Miejmy nadzieję, że warunki dopiszą nam również za rok.

A oto wyniki poszczególnych konkurencji:

ZJAZD NA SANKACH:

Przedszkole/Zerówka

  1. Małgosia Pietraszko
  2. Oliwia Gruszka
  3. Iga Jakubiec

Klasy I-III

  1. Karol Pietraszko
  2. Adam Sowa
  3. Oliwier Semik

Klasy IV-VI

  1. Dawid Sowa
  2. Weronika Śnieżek
  3. Patryk Bednarczyk

Młodzież

  1. Katarzyna Sowa

Dorośli

  1. Aleksandra Jakubiec

ZJAZD NA „BYLE CZYM”:

Przedszkole/Zerówka

  1. Dominik Wandzel
  2. Milena Piela

Klasy I-III

  1. Marysia Konieczny
  2. Nadia Konior
  3. Oliwia Jakubiec

Klasy IV-VI

  1. Kacper Sowa
  2. Nataniel Konior
  3. Tomasz Sowa

ZJAZD NA NARTACH:

Klasy I-III

  1. Filip Śliwa
  2. Oliwia Chrobak
  3. Filip Sowa

Klasy IV-VI

  1. Dawid Sowa

Młodzież

  1. Rafał Żurek
  2. Katarzyna Sowa
  3. Martyna Sowa

Podziękowanie wszystkim uczestnikom i tym, którzy zaangażowali się w pomoc przy organizowaniu Parafiady zimowej, a przede wszystkim Rodzinie PP. Byrdy za przyjęcie i ugoszczenie nas na swojej posesji.

ZDJĘCIA:

DSCN8076  DSCN8085  DSCN8087  DSCN8092  DSCN8093
DSCN8095  DSCN8099  DSCN8101  DSCN8103  DSCN8106
 DSCN8108  DSCN8112  DSCN8115  DSCN8120  DSCN8136 

Opłatek Seniorów

W sobotę 14 stycznia 2017 roku odbył się opłatek Seniorów. Po uroczystej Mszy świętej w kościele parafialnym udaliśmy się do budynku OSP w Słotwinie, gdzie uczniowie kl. II wraz z nauczycielami z Zespołu Szkolno-Przedszkolnego przedstawili Jasełka, a następnie łamaliśmy się opłatkiem, śpiewaliśmy kolędy i pastorałki, przy bogato zastawionym stole.

Ojciec Święty Jan Paweł II, w swoim liście, zatytułowanym „Do moich Braci i Sióstr w podeszłym wieku!” (Watykan, 1999 r.) pisał tak:

„Sam posunięty w latach, odczuwam zatem potrzebę nawiązania dialogu z wami. … Wiara rozjaśnia zatem tajemnicę śmierci i opromienia swym światłem starość, która nie jest już postrzegana i przeżywana jako bierne oczekiwanie na moment unicestwienia, ale jako zapowiedź rychłego już osiągnięcia pełnej dojrzałości. Lata te należy przeżywać w postawie ufnego zawierzenia Bogu, szczodremu i miłosiernemu Ojcu; ten czas trzeba twórczo spożytkować, dążąc do pogłębienia życia duchowego przez usilniejszą modlitwę i gorliwą służbę braciom w miłości. … Zasługują zatem na uznanie wszystkie inicjatywy społeczne, dzięki którym ludzie starzy mogą nie tylko dbać o swoją kondycję fizyczną i intelektualną oraz rozwijać relacje z innymi, ale także stawać się przydatni, oddając innym swój czas, umiejętności i doświadczenie.” …

Święty Jan Pawła II zachęca seniorów do uczestnictwa w różnego rodzaju spotkaniach, do aktywnych działań , do bycia razem, dzielenia się doświadczeniami, służenia wzajemną pomocą.

DS8045  DS8047  DS8052  DS8053  DS8055 

Relacja z XII Festiwalu Kolęd i Pastorałek

Zachęcamy do obejrzenia relacji z XII Festiwalu Kolęd i Pastorałek w Słotwinie: https://lipowaiokolice.blogspot.com/2017/01/x-festiwal-koled-i-pastoraek.html

Wyrazy wdzięczności dla prowadzących blog "Lipowa i okolice" za uczestnictwo i wychwalanie Miłości Pana kolędami i pastorałkami, za relację oraz za promowanie dobra i piękna. W imieniu wszystkich uczestników - Ks. Proboszcz.

Jesteś tutaj: Home