Nasze wędrowanie…

Wakacje to idealny czas na aktywny wypoczynek na łonie natury. Tak właśnie młodzież KSM z naszej parafii razem z księdzem Mieczysławem postanowiła spędzić sobotnie przedpołudnie.

Po wspólnej Mszy świętej, którą koncelebrowali ksiądz Proboszcz i księża rodacy Stanisław oraz Krzysztof ruszyliśmy do Sanktuarium Wspomożycielki i Królowej Beskidów na Górce w Szczyrku, by właśnie sprzed jej oblicza rozpocząć nasze wędrowanie po Beskidach. Za cel postawiliśmy sobie Klimczok (1117 m n.p.m.), szczyt w Paśmie Baraniej Góry, w Beskidzie Śląskim. Warto wiedzieć, że jest to najwyżej położony punkt Bielska-Białej i to przez niego przebiega historyczna granica między Śląskiem a Małopolską. Przyjemna 1,5-godzinna wędrówka w bardzo dobrych warunkach pogodowych okazała się idealnym planem na sobotę.

 

ZDJĘCIA

ZOBACZ WSZYSTKIE ZDJĘCIA

Wakacje z książką

Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Diecezji Bielsko-Żywieckiej organizuje dla dzieci w wieku od 9 do 12 lat WAKACJE Z KSIĄŻKĄ, REKOLEKCJE.

Termin: od 1 do 8 sierpnia br.
Koszt pobytu to 480 zł od uczestnika.

Opiekę nad uczestnikami pełnić będzie wykwalifikowana kadra. Szczegóły tutaj.
Liczba miejsc ograniczona. Serdecznie zapraszamy!
Zgłoszenia w biurze KSM 33 819 06 16 lub pod adresem mailowym: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Serce Jezusa znak miłości Boga do ludzi cz. 1

Wyjątkowa rola w krzewieniu kultu Serca Jezusowego sw malgorzata alacoque 01przypadła postaci nie wyróżniającej się wykształceniem, majątkiem ani wysokimi urzędami. Była nią francuska zakonnica, wizytka z Paray-le-Monial, Małgorzata Maria Alacoque, dziś zaliczana do grona świętych. Przez św. Małgorzatę Marię Pan Jezus przypomniał ludziom ewangeliczną prawdę, że „Bóg jest miłością” (J 4,16). To ona otrzymała misję upowszechnienia nabożeństwa do Najświętszego Serca w całym Kościele. To właśnie jej wielokrotnie ukazywał się sam Zbawiciel, aby przekazać ludziom, jaki winni oddawać cześć Jego Najświętszemu Sercu. Nabożeństwo do Serca Pana Jezusa z cichej zakonnej kaplicy w Paray-le-Monial powoli rozszerzało się na cały świat i stało się jedną z najważniejszych form pobożności. Mówią o tym wyraźnie dokumenty papieskie wydane w ciągu ostatnich stu lat. Wielkim czcicielem Bożego Serca był Święty Jan Paweł II. Papież wielokrotnie mówił o nieskończonej miłości Chrystusa ku ludziom: „To Serce tętni całą niewyczerpaną miłością, która odwieczne jest w Bogu. Tą miłością jest ku nam wciąż otwarte, jak zostało otwarte włócznią setnika na krzyżu”. Święty Papież przypominał, że zadaniem chrześcijan jest budowanie cywilizacji miłości. Nikt z nas nie może pozostać obojętny wobec tego wezwania.

„O! Gdybym mogła opowiedzieć wszystko, co wiem na temat tego drogiego nabożeństwa i odsłonić przed całym światem skarby łask, które Jezus Chrystus nosi w swym Sercu godnym czci i z jaką hojnością pragnie ich udzielać tym wszystkim, którzy je będą praktykować!”

Św. Małgorzata Maria Alacoque

 

Życie św. Małgorzaty Marii Alacoque

  • 22 lipca 1647 Małgorzata urodziła się jako piąte dziecko Klaudiusza Alacoque (wym. Alakok), notariusza z Verosvres we Francji. Trzy dni później, 25 lipca, została ochrzczona
  • 1656 Przyjęła I Komunię świętą u sióstr klarysek urbanistek w Charolles
  • 1669 Otrzymała sakrament bierzmowania. Do imienia Małgorzaty dodała wtedy imię Maria. Tak nazywaną ją później w zakonie
  • 1671 W wieku 24 wstąpiła do Zakonu Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny (sióstr wizytek) w Paray-le-Monial
  • 1672 Złożyła śluby wieczyste. Od tej chwili aż do śmierci siostra Małgorzata Maria obdarzona została szczególną łaską obecności Bożej, którą otrzymują tylko dusze uprzywilejowane
  • 1673-1675 Okres tzw. Wielkich Objawień Pana Jezusa, który ukazał Małgorzacie Marii swoje Najświętsze Serce. Nasz Zbawiciel wyraził pragnienie, by siostra Małgorzata Maria upowszechniała nabożeństwo do Serca Pana Jezusowego. Objawienia, jakich dane jej było doznać, zapisała w Pamiętniku duchowym. Prowadziła go na polecenie swego spowiednika i matki przełożonej
  • 1684 Małgorzata Maria została wybrana na zastępczynię przełożonej klasztoru w Paray-le-Monial
  • 1684 Otrzymała urząd mistrzyni nowicjatu. Wychowała wiele młodych dziewcząt do życia zakonnego
  • 1685 Wraz ze swoimi nowicjuszkami poświęciła się Najświętszemu Sercu Pana Jezusa (pierwszy publiczny kult)
  • 1688 Małgorzata Maria doznała łaski wizji, podczas której posłannictwo otrzymały siostry Nawiedzenia i ojcowie jezuici. Od tej chwili mieli szerzyć kult Najświętszego Serca Jezusa
  • 17 października 1690 Siostra Małgorzata Maria umarła w opinii świętości
  • 18 października 1864 Beatyfikacja siostry Małgorzaty Marii przez papieża Piusa IX
  • 13 maja 1920 Kanonizacja powiernicy Serca Bożego przez papieża Benedykta XV”

(Nasza ARKA nr 6 2001r)

 

„Ta święta przyjęła i rozpowszechniła orędzie Najświętszego Serca Jezusa. Było to nowe światło, żywy płomień rozniecony przez pana w celu przezwyciężenia oziębłości czasów, przywołania na nowo rzeczywistości nieskończonej miłości Chrystusa i zapoczątkowania na nowo w ten sposób nowej epoki, radości dla wszystkich”

Święty Papież Jan XXIII

Remont wieży kościelnej

12 maja 2014 rozpoczął się remont wieży kościelnej. Prace remontowe prowadziła Firma Rupal alpinistyka przemysłowa.

Prace dobiegły końca. Podziękowanie dla pracowników Firmy Rupal za bezpieczną, profesjonalną i uczciwą pracę.

„Przecież i mury i wieże kościelne i krzyże przydrożne i obrazy święte na ścianach domów i izb - wszystko to w jakiś sposób katechizuje. I od tej wielkiej, syntetycznej katechezy życia: przyszłości i teraźniejszości - zależy wiara przyszłych pokoleń” Św. Jan Paweł II - Gniezno 1979

Kościoły i wieże kościelne są jak drogowskazy, wskazują człowiekowi drogę do Nieba. Wieża wskazuje na samego Boga, symbolizuje łączność Nieba z ziemią.

Wieża pełni rolę znaku - czyli jako rzeczywistość widzialna, wskazująca na rzeczywistość niewidzialną.

W naszej parafii mamy trzy wieże: jedna na starej kaplicy, która jest obok kościoła i dwie na kościele. Niech przypominają nam o Bogu Trójjedynym.

Na naszym kościele są dwie wieże. Mogą symbolizować i wskazywać, że powinniśmy żyć według dwóch przykazań miłości: Miłości Boga i bliźniego Szczyt wieży to kula wieńcząca wieżę z zatkniętym na niej krzyżem, symbolizuje kulę ziemską a krzyż wiarę. Iglica wieży ma kształt ostrosłupa ośmiokątnego. Zachęta do podążania drogą ośmiu błogosławieństw. Drogą doskonałości do której wzywał nas Jezus Chrystus. Wieże pełnią rolę dzwonnicy. Na każdej wieży umieszczone są dzwony. Od posadzki kościoła największa wieża ma wysokość ok.20 metrów.

ZDJĘCIA

ZOBACZ WSZYSTKIE ZDJĘCIA

Prace przy plebanii

W roku 1983 rozpoczęto budowę punktu katechetycznego w Słotwinie, aby dzieci mogły uczęszczać na katechizację.

Kamień węgielny został wmurowany w piątą rocznicę wyboru papieża. W roku pielgrzymowania Jana Pawła II do Polski. Widnieje napis 16.X.1983.

W tym punkcie katechetycznym była katechizacja dzieci oraz sprawowana Msza Święta.

W 2005 roku decyzją Ks. Bp Tadeusza Rakoczego zostałem skierowany do tworzenia duszpasterstwa w Słotwinie.

Od 2005 roku rozpoczęły się intensywne prace dostosowania punktu katechetycznego do roli plebani, rozbudowa, przebudowa, prace trwają po dzień dzisiejszy.

Plebania to budynek mieszkalny dla kapłanów. W naszej parafii nie tylko: suteryny stanowią zaplecze kościoła; jest kancelaria, sanitariaty dla wiernych, kotłownia, salka katechetyczna i zakrystia.

Plebania nosi imię Papieża Jana Pawła II. W refektarzu znajduje się obraz Jana Pawła II zrobiony na podstawie zdjęcia z poświęcenia Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie w 1999 roku „ Papież, który słucha”.

Kolejnym etapem prac jest ocieplenie suteryn i obłożenie kamieniem.

prace przy plebanii 2014 01  prace przy plebanii 2014 02  prace przy plebanii 2014 03  prace przy plebanii 2014 04  prace przy plebanii 2014 05

Godzina Święta

Jedną z najpiękniejszych praktyk nabożeństwa do Serca Jezusowego jest Godzina Święta. To nocne czuwanie wskazał Małgorzacie Marii Pan Jezus podczas trzeciego objawienia w 1674 r.

Pan Jezus powiedział wówczas: „A we wszystkie noce z czwartku na piątek dam ci uczestnictwo w tym śmiertelnym smutku, który odczułem w Ogrodzie Oliwnym. I żeby Mi towarzyszyć w tej pokornej modlitwie, którą zanosiłem wówczas do mego Ojca wśród wszystkich Moich udręczeń, będziesz wstawać między godzina jedenastą, a północą, by w ciągu godziny klęczeć wraz ze Mną z twarzą pochyloną ku ziemi. A czynić to będziesz tak dla uśmierzenia gniewu Bożego, błagając o miłosierdzie tak dla grzeszników, jak dla złagodzenia w pewien sposób goryczy, którą czułem z powodu opuszczenia Apostołów, tak iż musiałem czynić im wyrzuty, że nie mogli czuwać ze mną jednej godziny”. Godzina Święta jest wynagrodzeniem Chrystusowi za nasze grzechy. Praktykujemy ją za przykładem św. Małgorzaty Marii, oddając się modlitwie i rozmyślaniom i męce Chrystusa przez godziną w nocy z czwartku na piątek.

Słowa Jezusa wiązały się z wydarzeniami, do których doszło w Ogrójcu w nocy poprzedzającej dzień Jego śmierci na krzyżu. Mówią o tym Ewangelie. Gdy Jezus przyszedł do Ogrodu Oliwnego, oddalił się od swych uczniów, aby się modlić. Im zaś polecił czuwanie. Św. Mateusz pisze, że gdy Jezus wrócił, zastał uczniów śpiących. Obudził więc Piotra i czynił mu wyrzuty: „Tak, jednej godziny nie mogliście czuwać ze mną? Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie: duch wprawdzie ochoczy, ale ciało słabe”. Gdy znów oddalił sie na modlitwę i wrócił po niej do uczniów, ponownie zastał ich śpiących.

Odpowiadając na prośbę Chrystusa w  naszej parafii gromadzimy się  zawsze w I czwartek miesiąca na adoracji i Mszy świętej o godzinie 20.00. Msza św. zakończona jest Apelem Jasnogórskim i możliwością ucałowania relikwii bł. Ks. Jerzego Popiełuszko. Jego to uczyniliśmy  patronem modlitw  za Ojczyznę, kapłanów oraz o powołania kapłańskie i zakonne.

Adorację prowadzi KSM i AK. Młodzież ubogaca Liturgię Mszy św. swoim śpiewem i asystą i prowadzi rozważania na adoracji.

Tym razem na lipcowym czuwaniu Dominika - Prezes KSM wraz z młodzieżą prowadziła rozważania o modlitwie do Jezusa Miłosiernego „To dzisiejsze czuwanie chcemy uczynić szkołą modlitwy. Wakacje to dla wielu czas odpoczynku od codziennych obowiązków. Warto w tym czasie zdobyć się na chwile refleksji i pomyśleć o swojej codziennej rozmowie z Bogiem. Tej relacji nie da się nauczyć raz. Trzeba uczyć się jej ciągle na nowo, szukać nowych inspiracji, wzorów i dróg, które pomogą ulepszyć kontakt z Panem. Na kilka dni po wielkim święcie Serca Jezusowego chcemy zgłębić sztukę modlitwy świętej siostry Faustyny. Św. Faustyna to wielka czcicielka Serca Jezusowego. Ma swoje miejsce w naszym kościele. Boczy ołtarz poświęcony jest Miłosierdziu Bożemu i św. Faustynie i symbolizuje „Dzienniczek” św. Faustyny.

„Modlitwa pełna ufności”
Jezus Chrystus nauczył nas wspaniałej modlitwy Ojcze nasz...
W życiu potrzebni są mistrzowie duchowi między innymi po to, by uczyli nas modlitwy, czyli tego, jak mówić do Boga i jak Go słuchać…
Pośród bogatych treści Dzienniczka Siostry Faustyny znalazło się także takie opowiadanie: "Zbudziła mnie wielka burza, wicher szalał i deszcz, jakoby chmura była oberwana, co chwila uderzały pioruny. Zaczęłam się modlić, aby burza nie wyrządziła żadnej szkody; wtem usłyszałam te słowa: «Odmów tę koronkę, której cię nauczyłem, a burza ustanie». Zaraz zaczęłam odmawiać tę koroneczkę i nawet jej nie skończyłam, a burza nagle ustała i usłyszałam słowa: «Przez nią uprosisz wszystko, jeżeli to, o co prosisz, będzie zgodne z wolą Moją»"'.

Wzorem modlitwy jest bł. Ks, Jerzy Popiełuszko. Na zakończenie Godziny Świętej została odmówiona litania do błogosławionego.

„Wzorem modlitwy są rodzice św. Świętej Dominiki Byli pobożnymi i bogatymi, lecz bezdzietnymi chrześcijanami. Nie ustawali oni w modlitwie i otrzymali od Boga dziecko.
Wzorem modlitwy jest Św. Dominika, męczennica od grec. Kyriake, "należąca do Pana") pochodziła z Nikomedii w Azji Mniejszej. Żyła w III poniosła śmierć męczeńską. W kilku minut darowanych jej na modlitwę prosiła Boga o przyjęcie jej duszy oraz o miłosierdzie i opiekę dla tych, którzy uczczą jej męczeństwo. Po modlitwie oddała duszę Bogu, zanim ostrze miecza spadło na nią.
Zmarła w 289 r. w Chalcedonie, mając 21 lat”. (źródło: www.brewiarz.katolik.pl)

ZOBACZ WSZYSTKIE ZDJĘCIA

Odpust Parafialny - Święto Serca Jezusowego

Podczas czwartego objawienia siostra Małgorzata Maria Alacoque usłyszała od Jezusa słowa, które stawiały ją wobec zadania, zdawałoby się, niewykonalnego.

Pan Jezus mówił o lekceważeniu, obojętności i wzgardzie, jakie okazują Mu ludzie w zamian za Jego miłość, po czym powiedział:

„Żądam od ciebie, żeby pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała był poświęcony na szczególną uroczystość ku uczczeniu mojego Serca, aby w tym dniu przystępowano do komunii św. i składano uroczyste wynagrodzenie przez publiczne akty przebłagania, ażeby naprawić zniewagi, jakich to Serce doznało podczas wystawienia na ołtarzach”. Za tymi słowami kryło się wezwanie do ustanowienia Święta Serca Jezusowego i upowszechnienia kultu Serca Jezusa w całym Kościele. Św. Małgorzacie Marii przypadło w udziale zapoczątkowanie tego dzieła. Jako pierwsze zezwolenie Rzymu na odprawianie Mszy św. ku czci Serca Jezusa w kościołach swego zakonu otrzymały w 1687 r. Francuskie wizytki. W 1765 r. Kongregacja Obrzędów zezwoliła na obchodzenie święta Królestwu Polskiemu w odpowiedzi na memoriał biskupów polskich wystosowany do papieża Klemensa XIII. W 1856 r. papież Pius IX ustanowił Święto Serca Pana Jezusa w całym Kościele.

 

OGŁOSZENIA 29.06.2014

Przeżywamy dzisiaj Uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz Uroczystość Odpustową zewnętrzną ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa. W jednym z wezwań litanii do Serca Pana Jezusa znajdują się słowa: Gorejące ognisko miłości! Dzisiejsza uroczystość przypomina nam tę prawdę, że miłość Boga do człowieka przypomina ogień, który ciągle płonie, do którego ciągle możemy się zbliżyć, by doznać jego ciepła .Serce Jezusa przepełnione miłością pragnie wszystkie serca rozpalić miłością do Boga i bliźniego. Możliwość zbliżenia się do gorejącego ogniska miłości jest także wezwaniem do każdego z nas, by tę miłość nieść dalej.

Dziękuję Ks. Profesorowi dr hab. Michałowi Piela SDS, kierownikowi KatedryHistorii Kościoławykładowcyna Papieskim Wydziale Teologicznymwe Wrocławiuza umiejętność połączenia uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa z uroczystością Św. apostołów Piotra i Pawła, za połączenie Serca Pana Jezusa i Serca Maryi z naszymi sercami i rodzinami. Dziękuję za podjęcie się trudu rozpalania naszych serc miłością do Boga i człowieka, za sprawowanie Najświętszej Ofiary, Słowo Boże i modlitwę.

Pragnę podziękować Kapłanom przybyłym na Uroczystość Odpustową. Ks. Jubilatom, Ks. Proboszczom, Ks. Wikariuszom, Katechetom, wszystkim Kapłanom, klerykowi Sławomirowi. To podziękowanie składam na ręce Ks. Prałata Dziekana naszego Dekanatu. Pocztom sztandarowym, Strażakom, Kołu Gospodyń Wiejskich, Panu Kościelnemu, Panu Organiście, Ministrantom, Paniom niosącym świece, obrazy, niosącym baldachim, dzieciom sypiącym kwiaty, niosącym poduszki, dzieciom komunijnym i III klas, orkiestrze . Dziękuję za pomoc przy sprzątaniu kościoła i otoczenia. Całej Wspólnocie i Gościom za obecność i kontemplację Serca Jezusowego, które jest źródłem życia i świętości.

FOTORELACJA

ZOBACZ WSZYSTKIE ZDJĘCIA

Będą patrzeć na tego, którego przebili (J 19,37)

obraz serca jezusa kosciol 003Święty Jan Ewangelista tym proroczym cytatem kończy swój opis męki i śmierci Chrystusa na krzyżu. Wiemy z tego opisu, że w Wielki Piątek przed świętem Paschy Żydzi prosili Piłata, aby wszystkim trzem ukrzyżowanym połamano golenie i usunięto ich ciała(por. J19,31). Tak też żołnierze uczynili w stosunku do obu złoczyńców ukrzyżowanych z Jezusem. Gdy zaś podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamano Mu goleni, tylko jeden z żołnierzy włócznią otworzył Mu bok natychmiast wypłynęła krew i woda (J19,33-34). Był to dowód śmierci. Żołnierze mogli zapewnić Piłata, że Jezus z Nazaretu zakończył życie. Natomiast św. Jan Ewangelista w tym miejscu widzi potrzebę jakby szczególnego uwiarygodnienia. Pisze tak: Zaświadczył to ten, który widział, świadectwo jego jest prawdziwe. I równocześnie stwierdza, że w tym przebiciu Chrystusowego boku wypełniło się Pismo. Mówi ono bowiem: Kość jego nie będzie złamana, a na innym miejscu: Będą patrzeć na tego, którego przebili (J19.35-37)

   Ten ewangeliczny zapis stoi u podstaw całej tradycji kultu Serca Bożego. Tradycja ta rozwinęła się szczególnie od XVII wieku, w związku z objawieniami św. Małgorzaty Marii Alacogue, francuskiej mistyczki. Nasze stulecie jest świadkiem intensywnego rozwoju nabożeństwa do Serca Chrystusowego, o czym świadczy wspaniała Litania oraz dołączony do niej Akt Poświęcenia Rodzaju Ludzkiego Sercu bożemu, a także Akt Wynagrodzenia Najświętszemu Sercu. To wszystko przeniknęło głęboko naszą polską pobożność, stało się udziałem wielu wiernych, którzy czują potrzebę wynagrodzenia Sercu jezusowemu za grzechy ludzkości, a także poszczególnych narodów, rodzin i osób...

     Miłość zawsze kojarzy się z sercem. Apostoł skojarzył ją właśnie z tym Sercem, które na Golgocie zostało przebite włócznią setnika. W Nim objawiła się do końca miłość, kosciol 003którą Ojciec umiłował świat. Umiłował tak, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne (J3,16)… Serce to właśnie człowiek wewnętrzny. Serce Syna Bożego staje się dla Apostoła źródłem mocy wszystkich ludzkich serc. Wszystko to zostało wspaniale oddane w wielu wezwaniach Litanii do Serca Pana Jezusa”- Jan Paweł II, Zakopane,6 czerwca 1997r.

Nauka płynąca z krzyża, objawienia św. Małgorzaty Marii Alacogue, potwierdzone przez zastępcę Pana Jezusa tu na ziemi Ojca Świętego Jana Pawła II stały się podstawą do nadania Imienia kościoła i parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Słotwinie. Rozumieli to dobrze mieszkańcy Słotwiny, którzy czcili już Serce Jezusowe w kaplicy od początku XX wieku.

Zmiany personalne w diecezji - czerwiec 2014

Kapłani diecezji bielsko-żywieckiej otrzymali 25 czerwca dekrety kierujące ich do pracy w nowych parafiach.

Lista zmian - wersja PDF

Lista zmian - wersja DOC

Źródło: http://diecezja.bielsko.pl

Boże Ciało

„Zróbcie Mu miejsce, Pan idzie z nieba pod przymiotami ukryty chleba
Zagrody nasze widzieć przychodzi i jak się Jego dzieciom powodzi”

Słowa tej staropolskiej pieśni wyrażają przekonanie, iż musi się znaleźć miejsce dla Chrystusa w naszym życiu osobistym, rodzinnym i społecznym, jeżeli chce się iść pielgrzymią drogą.

W uroczystość Bożego Ciała Kościół pokazuje światu, co jest naszym największym Skarbem, jest Jezus Chrystus, który stał się Pokarmem byśmy nie ustali w drodze. Kościół pokazuje światu Chrystusa i Jego Miłość. I woła: „Zróbcie Mu miejsce..”, „Otwórzcie wszystkie bramy dla Chrystusa!”.

Święty Jan Paweł II mówił 22 czerwca 2000 r.:
„Z pokorną dumą przeprowadzimy Eucharystyczny Sakrament ulicami miasta, wiosek, obok domów, w których mieszkają ludzie, gdzie zaznają radości i cierpią: między sklepami i miejscami pracy, gdzie oddają się swoim codziennym zajęciom. Wprowadzimy Go w nasze życie zagrożone tysiącem niebezpieczeństw, obarczone troskami i utrapieniami, podlegające powolnemu, ale nieubłagalnemu upływowi czasu”.

W procesji Eucharystycznej przeszliśmy do czterech ołtarzy, które symbolizują cztery strony świata, czyli cały świat.

Boski Mistrz pokazuje przy pierwszym ołtarzu że jesteśmy Jego wybranym ludem, wspólnotą Kościoła, za który On przelał krew. Potwierdzamy to śpiewem aklamacji: „Kielich Przymierza to krew Zbawiciela”.

Druga ołtarz ukazuje nam Chrystusa opiekującego się swym ludem, karmiącego swój lud Chlebem z nieba. Wyznajemy to śpiewem: „Pokarmem z nieba Pan swój lud obdarzył”.

Przy trzecim ołtarzu Pan Jezus pokazuje nam cel naszego ziemskiego pielgrzymowania, wyrażony w śpiewie kolejnej aklamacji: ”Kto ten chleb spożywa, będzie żył na wieki”.

Czwarty ołtarz niesie ze sobą ważne przesłanie Boskiego nauczyciela i Zbawiciela, abyśmy jako Jego wybrany i umiłowany lud, Kościół, który On karmi Chlebem z nieba i który prowadzi ziemskimi drogami do wiecznej ojczyzny - trwali w jedności. I o ten dar prosimy, śpiewając: „ Spraw to, nasz Ojcze, byśmy byli jedno”.

Udział nasz w procesji i w oktawie świadczy, że wiemy dokąd mamy się udać i gdzie znajdziemy pomoc. Swoją obecnością wyznajemy wiarę, że nasz Bóg, jest obecny na drogach naszej codzienności.

Za Apostołami wołamy: „Panie do kogóż innego pójdziemy”.

Bądź Jezu tu, gdzie my żyjemy!

 

FOTORELACJA

ZOBACZ WSZYSTKIE ZDJĘCIA

Jesteś tutaj: Home