Relacja z Dożynek

Podziękowanie dla prowadzących blog Lipowa i okolice za wspaniałą fotorelację z Dożynek. Zdjęcia otwierają oczy na piękno stworzonego świata i skłaniają do potrzeby wdzięczności Bogu za wszystkie dary.

Relacja dostępna jest tutaj: https://lipowaiokolice.blogspot.com/2017/09/dozynki-w-sotwinie.html

Dla ludzi i Kościoła

"Najbardziej twórczą ze wszystkich prac jest praca nad sobą,
która pozwala odnajdywać urok młodości.”
św. Jan Paweł II

Nowy rok szkolny już nieodzownie związał się z początkiem nowego roku formacji duchowej. Zgodnie z przesłaniem Kościoła tylko rozwój wiary i nauki - jako dwóch skrzydeł - pozwoli człowiekowi wznieść się ku poznaniu prawdy. W naszej wspólnocie parafialnej rozpoczęcie nowego roku formacji ducha miało miejsce w dniu szczególnym, w pierwszy czwartek miesiąca września, kiedy to oddawaliśmy Bogu czekające nas wydarzenia, nadchodzący czas i niedaleką przyszłość w czasie adoracji o godzinie 20:00. Po niej, w trakcie uroczystej Eucharystii zawierzyliśmy siebie oraz wspólnoty Akcji Katolickiej, Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, scholii i ministrantów Chrystusowi - Najwyższemu Kapłanowi, który będzie nas w tym nowym roku pracy nad sobą prowadził i strzegł. Modliliśmy się za tych, których Pan powołał, jako formujących ludzkie sumienia i głoszących Słowo Boże: za kapłanów i powołanych, prosząc o nowych „robotników na niwie Pańskiej”. Patronował nam w tym bł. ks. Jerzy Popiełuszko, wskazując jednocześnie drogę męczeństwa - bo jak głosi przecież Pismo Święte: „bo w wielkiej mądrości - wiele utrapienia, a kto przysparza wiedzy - przysparza i cierpień” (Koh 1, 18).

W następną sobotę delegacja naszej wspólnoty na czele z Księdzem Proboszczem udała się do żywieckiego Amfiteatru, aby łącząc się z resztą diecezji bielsko-żywieckiej, pod przewodnictwem biskupa Romana Pindla w dziękczynnej Eucharystii dziękować za czas wakacji i prosić o światło Ducha Świętego w nowy czasie łaski. Biskup Ordynariusz w swojej homilii starał się przekazać ponad dwóm tysiącom młodych ludzi, jak doniosłe znaczenie ma dla naszego życia i rozwoju trzecia Osoba Trójcy Przenajświętszej.

Pozostaje nam i naszym duszpasterzom oraz katechetom życzyć tych darów w nowym roku szkolnym i formacyjnym, aby nasze wspólnoty prężnie się rozwijały i działały dla dobra ludzi i Kościoła.

DS9141  DS9143  DS9159

Per aspera ad astra

Uroczystą Mszą Świętą rozpoczęliśmy nowy rok szkolny i katechetyczny 4 września 2017 r. Jak mówi stare łacińskie przysłowie: per aspera ad astra - do gwiazd sięga się przez trudności. Nie jest rzeczą łatwą zdobywać wiedzę i mądrość. Nauka wymaga trudu, poświęcenia. Wielka odpowiedzialność zarówno rodziców jak i wychowawców. Zbliżający się Tydzień Wychowania pod hasłem: „Maryja Wychowawczynią pokoleń” zachęca nas do czerpania nauki od Matki i Wychowawczyni Jezusa Chrystusa.

DS9129  DS9131

Msza Święta dziękczynna za zebrane plony

BOGU DZIĘKCZYNIENIE, ZIEMI - MIŁOŚĆ
"Błogosławiony jesteś, Panie, Boże wszechświata
Bo dzięki Twojej hojności otrzymaliśmy chleb"
Ziemia to Boży dar, Boże błogosławieństwo, miejsce i sposobność naszego uświęcenia.

DS9100  DS9102  DS9103  DS9104  DS9105  DS9110

1 września 2017 r.

1 września w pierwszy piątek miesiąca we wspomnienie liturgiczne Bł. Bronisławy DS9085w czasie celebrowanej Mszy św. wieczornej wynagradzaliśmy Sercu Jezusowemu za nasze grzechy. W 78. rocznicę wybuchu II wojny światowej towarzyszyły nam także modlitwy za poległych w czasie wojny i wezwania o pokój w świecie, Ojczyźnie, sercu. Po Mszy św. udaliśmy się pod Krzyż i Pomnik, gdzie upamiętniamy Tych co oddali życie za naszą Ojczyznę, wspominany Ks. Ferdynanda Sznajdrowicza wraz z mieszkańcami Gminy Lipowa. Modlitwy zanosiliśmy za wstawiennictwem Bł. Ks. Jerzego Popiełuszki. Delegacje naszej Parafii złożyły kwiaty i wieńce.

Kolejny witraż w naszym kościele

Witraż symbolizuje Posynodalną Adhortację Apostolską „CHRISTIFIDELES LAICI” - (Katolicy świeccy) - Jana Pawła II. O powołaniu i misji świeckich w Kościele i świecie dwadzieścia lat po Soborze Watykańskim II.

Katolicy świeccy byli tematem Synodu Biskupów, który odbył się 1987 roku. Rozważaniom towarzyszyła między innymi przypowieści o robotnikach winnicy z Ewangelii św. Mateusza: „Albowiem królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy” (Mt 20, 1-2).

I kwatera okna zawiera:

Napis: Święci nie przemijają. Święci żyją świętymi i pragną świętości

Te słowa wypowiedział Kardynał Karol Wojtyła w Starym Sączu, podczas uroczystości milenijnych 1966 roku do zebranych mieszkańców Ziemi Sądeckiej i okolic, którzy pod przewodnictwem Księdza Prymasa Stefana Wyszyńskiego i biskupa tarnowskiego Jerzego Ablewicza, prosili Boga o kanonizację błogosławionej Kingi. I te same słowa powtórzył Papież w homilii w czasie kanonizacji Kingi. „Święci nie przemijają. Święci żyją świętymi i pragną świętości” (…)

Święci nie przemijają „Kinga oparła się przemijaniu. Minęły stulecia, a blask jej świętości nie tylko nie przygasa, ale wciąż rozpala kolejne pokolenia. Nie uszła z ich pamięci ta Królewna węgierska, Księżna małopolska, Fundatorka i Mniszka sądeckiego klasztoru. A dzisiejszy dzień jej kanonizacji jest tego najwspanialszym dowodem. Niech będzie Bóg uwielbiony w swoich świętych!”.

„Święci żyją świętymi”.

(…) W przedziwny sposób tego zbawiennego promieniowania świętości zaznała w swoim życiu święta Kinga począwszy od dnia narodzin. Przyszła bowiem na świat w węgierskiej, królewskiej rodzinie Beli IV z dynastii Arpadów. Królewski ten ród z wielką troską pielęgnował życie wiary i wydał wielkich świętych. Z niego pochodził święty Stefan, główny patron Węgier i jego syn, święty Emeryk. Szczególne zaś miejsce pośród świętych z rodziny Arpadów zajmują kobiety: święta Władysława, święta Elżbieta Turyńska, święta Jadwiga Śląska, święta Agnieszka z Pragi i wreszcie siostry Kingi - święta Małgorzata i błogosławiona Jolanta. Czyż nie jest oczywiste, że światło świętości tej rodziny prowadziło Kingę do świętego imienia Bożego? Czy przykład świętych rodziców, rodzeństwa i krewnych mógł pozostać bez śladu w jej duszy?

(…) Wraz z Patronką tej ziemi proszę wszystkich moich Rodaków: niech polska rodzina dochowa wiary Chrystusowi! Trwajcie mocno przy Chrystusie, aby On trwał w was! Nie pozwólcie, aby w waszych sercach, w sercach ojców i matek, synów i córek zagasło światło Jego świętości. Niech blask tego światła kształtuje przyszłe pokolenia świętych, na chwałę imienia Bożego! (Tertio millennio adveniente.)

Bracia i siostry, nie lękajcie się chcieć świętości! Nie lękajcie się być świętymi! Uczyńcie kończący się wiek i nowe tysiąclecie erą ludzi świętych!

 „Święci pragną świętości”.

Takie pragnienie żywe było w sercu Kingi. (…) Święta Kinga uczy, że zarówno DSC9081małżeństwo, jak i dziewictwo przeżywane w jedności z Chrystusem może stać się drogą świętości. (…) Mury starosądeckiego klasztoru, któremu początek dała święta Kinga i w którym w dokonała swego życia, zdają się dziś dawać świadectwo o tym, jak bardzo ceniła czystość i dziewictwo, słusznie upatrując w tym stanie niezwykły dar, dzięki któremu człowiek w sposób szczególny doświadcza własnej wolności”.

Jest jeszcze jeden rys ducha świętej Kingi, który wiąże się z jej pragnieniem świętości. Jako księżna umiała troszczyć się o sprawy Pana także na tym świecie(..) Gorliwie zabiegała o jedność piastowskiego dziedzictwa, a dla podniesienia kraju z ruiny nie wahała się oddać tego wszystkiego, co otrzymała w posagu od swego ojca. Z jej imieniem związane są żupy solne w podkrakowskiej Wieliczce i w Bochni. Nade wszystko jednak miała na względzie potrzeby swych poddanych. Potwierdzają to jej dawne żywoty zaświadczając, że lud nazywał ją «pocieszycielką», «lekarką», «żywicielką», «świętą matką». Zrezygnowawszy z naturalnego macierzyństwa, stała się prawdziwą matką dla wielu.

Troszczyła się również o rozwój kulturalny narodu. Z jej osobą i tutejszym klsztorem wiąże się powstanie takich pomników literatury, jak pierwsza napisana po polsku książka: Zołtarz Dawidów - Psałterz Dawidowy.

(…) Dzisiejszy świat potrzebuje świętości chrześcijan, którzy w zwyczajnych warunkach życia rodzinnego i zawodowego podejmują swoje codzienne obowiązki; którzy pragnąc spełniać wolę Stwórcy i na co dzień służyć ludziom, dają odpowiedź na Jego przedwieczną miłość. Dotyczy to również takich dziedzin życia, jak polityka, działalność gospodarcza, społeczna i prawodawcza (por. Christifideles laici, 42). Niech i tu nie braknie ducha służby, uczciwości, prawdy, troski o dobro wspólne nawet za cenę wielkodusznej rezygnacji ze swego, na wzór świętej Księżnej tych ziem! Niech i w tych dziedzinach nie zabraknie pragnienia świętości, którą zdobywa się przez kompetentne, służebne działanie w duchu miłości Boga i bliźniego. (fragmenty homilii Papieża Jana Pawła II)

Czytaj więcej: Kolejny witraż w naszym kościele

Nabożeństwo fatimskie - 13.08.2017

Nabożeństwo fatimskie w naszym kościele zbiegło się z czcią Najświętszej Maryi Panny Kalwaryjskiej. Święty Jan Paweł II przy różnych okazjach dawał do zrozumienia, że Matka Boża z Fatimy uratowała mu życie, ale to jest ta sama Matka do której zwracał się Ojciec Święty w Kalwarii Zebrzydowskiej w 2002 roku w następujących słowach:

„Przeto, Orędowniczko nasza, one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć,
a Jezusa, błogosławiony Owoc żywota Twojego, po tym wygnaniu nam okaż.
O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo!»Wejrzyj, łaskawa Pani, na ten lud,
który od wieków pozostawał wierny Tobie i Synowi Twemu.
Wejrzyj na ten naród, który zawsze pokładał nadzieję w Twojej matczynej miłości.
Wejrzyj, zwróć na nas swe miłosierne oczy, wypraszaj to, czego dzieci Twoje
najbardziej potrzebują.
Dla ubogich i cierpiących otwieraj serca zamożnych. Bezrobotnym daj spotkać pracodawcę.
Wyrzucanym na bruk pomóż znaleźć dach nad głową.
Rodzinom daj miłość, która pozwala przetrwać wszelkie trudności.
Młodym pokazuj drogę i perspektywy na przyszłość.
Dzieci otocz płaszczem swej opieki, aby nie ulegały zgorszeniu.
Wspólnoty zakonne ożywiaj łaską wiary, nadziei i miłości.
Kapłanów ucz naśladować Twojego Syna w oddawaniu co dnia życia za owce.
Biskupom upraszaj światło Ducha Świętego, aby prowadzili ten Kościół jedną i prostą drogą
do bram Królestwa Twojego Syna.
Matko Najświętsza, Pani Kalwaryjska, wypraszaj także i mnie siły ciała i ducha, abym wypełnił do końca misję, którą mi zlecił Zmartwychwstały.
Tobie oddaję wszystkie owoce mego życia i posługi; Tobie zawierzam losy Kościoła;
Tobie polecam mój naród; Tobie ufam i Tobie raz jeszcze wyznaję: Totus Tuus, Maria!
Totus Tuus. Amen.”

Eucharystię i Nabożeństwo fatimskie ubogacił chór Ave Maria z Bestwiny.

DSCN4401  DSCN4403  DSCN4405  DSCN4408  DSCN4416

DSCN4422  DSCN4427  DSCN4482  DSCN4500

Serce parafii mocno bije

Tradycyjnie już, w pierwszą niedzielę po święcie Matki Bożej Anielskiej, nasza parafialna rodzina integruje się podczas festynu. Nie inaczej było 6 sierpnia, kiedy to na boisku LSK Sokół w Słotwinie, mimo deszczowej aury, zgromadziły się całe rodziny. To już 9. tego typu spotkanie, które kolejny raz przyniosło sporo radości ze wspólnie spędzonego czasu.

Rozpoczęliśmy od meczu piłki nożnej. Do zawodów stanęli księża oraz dzielne parafianki. Choć walka była mocno wyrównana, płeć męska okazała się silniejsza. Czas umilił nam również występ pań z Koła Gospodyń Wiejskich – ich śpiew oraz piękne stroje to już stały element naszego spotkania. Nie zawiedli też strażacy z OSP w Słotwinie, pokaz gaszenia pożaru oraz prezentacja sprzętu zrobiły wrażenie na wszystkich. Akordeonista Krzysztof kolejny raz dał pokaz swojego talentu, wygrywając piękne nuty, a wraz z nim Patrycja – która malowała piękne dzieła sztuki na twarzach naszych dzieci. Festyn parafialny to także licytacje i cegiełki, za którymi kryją się co roku wspanialsze niespodzianki. Hojni ofiarodawcy nie zawiedli i tym razem. Pod młotek poszły wyśmienite miody, pięknie rzeźbiony zestaw mebli ogrodowych oraz tort.

Serdecznie dziękujemy przede wszystkim za waszą obecność! Wspólnie spędzony czas to bezcenne chwile nie do powtórzenia. Mimo niesprzyjających warunków pogodowych, chciało wam się wyjść z domu i pobyć razem, a to znak, że serce naszej parafii bije bardzo mocno!

Dziękujemy ofiarodawcom, którzy zechcieli wspomóc prace w naszym kościele poprzez zakup cegiełek, losów i wszystkich najdrobniejszych smakołyków. Każdemu, kto choć w najmniejszy sposób przyczynił się do organizacji tego spotkania składamy serdeczne Bóg zapłać!

FOTORELACJA:

parafiada 2017 001  parafiada 2017 002  parafiada 2017 003  parafiada 2017 004  parafiada 2017 005

parafiada 2017 006  parafiada 2017 007  parafiada 2017 008  parafiada 2017 009  parafiada 2017 010

parafiada 2017 011  parafiada 2017 012  parafiada 2017 013  parafiada 2017 014  parafiada 2017 015

parafiada 2017 016  parafiada 2017 017  parafiada 2017 018  parafiada 2017 019  parafiada 2017 020

parafiada 2017 021  parafiada 2017 022  parafiada 2017 023  parafiada 2017 024  parafiada 2017 025

parafiada 2017 026  parafiada 2017 027  parafiada 2017 028

Cząsteczka miłości

„Wybrał ze świata dla siebie i swoich towarzyszy najmniejszą cząstkę, gdyż inaczej nie mógłby służyć Chrystusowi”

/Tomasz z Celano o św. Franciszku z Asyżu/

2 sierpnia 2017 roku w malutkim kościółku Matki Bożej Anielskiej w Asyżu, dziś otaczanym przez ogromną bazylikę, zgromadzili się wierni z całego świata, aby pod przewodnictwem papieskiego legata uroczyście zamknąć jubileusz 800-lecia nadania przez papieża Honoriusza III odpustu Porcjunkuli.

Tego samego dnia, choć w zupełnie innej porze, wierni tłumnie zgromadzili się w Słotwińskiej Porcjunkuli -starej kaplicy Matki Bożej Anielskiej, aby dziękować Bogu za tą „cząsteczkę (łac. portiuncula) miłości”, jaką przed ponad stu laty postanowili na tej ziemi postawić ich przodkowie. O godzinie 7.00 ramo Mszy świętej przewodniczył nasz rodak Ks. Krzysztof Wilk a kazanie wygłosił Ks. diakon Sławomir Pietraszko. Wieczornej Mszy św. przewodniczył Ks. Józef Zuziak SDS z sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej w Merrillville. Salwatorianin uwielbił Boga i Maryję grą na organkach. Kazanie wygłosił Ks. Krzysztof Wilk.

W tym dniu w sposób duchowy łączyliśmy się z kościołem, który św. Franciszek z Asyżu własnymi rękami podniósł z ruin setki lat temu, i który później stał się jego umiłowanym małym kościółkiem. Jak zanotował biograf Biedaczyny z Asyżu, ten „wierzył, że na każdym miejscu łaska jest udzielana wybranym Boga, doświadczył przecież tego, że miejsce kościoła Najświętszej Maryi w Porcjunkuli jest jeszcze obficiej napełnione łaską i często nawiedzane przez duchy niebieskie”. Dodatkowym impulsem do zaczerpnięcia ze zdrojów Bożej łaski stała się całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu, jak z okazji odpustu miała miejsce w naszej świątyni parafialnej, wpisując się w ten sposób w Wieczystą Adoracją całej diecezji bielsko-żywieckiej.

Kościół Matki Bożej Anielskiej stał się bardzo szybko miejscem licznych pielgrzymek. To właśnie w nim zakończył swoje życie św. Franciszek i w jego pobliżu został najpierw pochowany. Po śmierci założyciela bracia franciszkanie żyli w Porcjunkuli we wspólnocie pełnej miłości: „Zachowywano tam jak najostrzejszą karność we wszystkim, w milczeniu i w pracy oraz w innych zakonnych ustawach. Pozostając na miejscu bez przerwy dniem i nocą, oddawali się chwalbie Bożej, a tchnąc przedziwną wonią cnót, prowadzili życie anielskie.”

Pozostaje mieć nadzieję, że tego dnia każdy z nas wziął do serca i do domu rodzinnego tę malutką cząstkę Słotwińskiej Porcjunkuli, aby jego życie chociaż odrobinę mogło przypominać anielskie życie braci św. Franciszka pod płaszczem Matki Bożej Anielskiej.

DS8957  DS8961  DS8959

IX Parafialny Festyn Rodzinny - zaproszenie

plakat 2017

Jesteś tutaj: Home