Będą patrzeć na tego, którego przebili (J 19,37)

obraz serca jezusa kosciol 003Święty Jan Ewangelista tym proroczym cytatem kończy swój opis męki i śmierci Chrystusa na krzyżu. Wiemy z tego opisu, że w Wielki Piątek przed świętem Paschy Żydzi prosili Piłata, aby wszystkim trzem ukrzyżowanym połamano golenie i usunięto ich ciała(por. J19,31). Tak też żołnierze uczynili w stosunku do obu złoczyńców ukrzyżowanych z Jezusem. Gdy zaś podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamano Mu goleni, tylko jeden z żołnierzy włócznią otworzył Mu bok natychmiast wypłynęła krew i woda (J19,33-34). Był to dowód śmierci. Żołnierze mogli zapewnić Piłata, że Jezus z Nazaretu zakończył życie. Natomiast św. Jan Ewangelista w tym miejscu widzi potrzebę jakby szczególnego uwiarygodnienia. Pisze tak: Zaświadczył to ten, który widział, świadectwo jego jest prawdziwe. I równocześnie stwierdza, że w tym przebiciu Chrystusowego boku wypełniło się Pismo. Mówi ono bowiem: Kość jego nie będzie złamana, a na innym miejscu: Będą patrzeć na tego, którego przebili (J19.35-37)

   Ten ewangeliczny zapis stoi u podstaw całej tradycji kultu Serca Bożego. Tradycja ta rozwinęła się szczególnie od XVII wieku, w związku z objawieniami św. Małgorzaty Marii Alacogue, francuskiej mistyczki. Nasze stulecie jest świadkiem intensywnego rozwoju nabożeństwa do Serca Chrystusowego, o czym świadczy wspaniała Litania oraz dołączony do niej Akt Poświęcenia Rodzaju Ludzkiego Sercu bożemu, a także Akt Wynagrodzenia Najświętszemu Sercu. To wszystko przeniknęło głęboko naszą polską pobożność, stało się udziałem wielu wiernych, którzy czują potrzebę wynagrodzenia Sercu jezusowemu za grzechy ludzkości, a także poszczególnych narodów, rodzin i osób...

     Miłość zawsze kojarzy się z sercem. Apostoł skojarzył ją właśnie z tym Sercem, które na Golgocie zostało przebite włócznią setnika. W Nim objawiła się do końca miłość, kosciol 003którą Ojciec umiłował świat. Umiłował tak, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne (J3,16)… Serce to właśnie człowiek wewnętrzny. Serce Syna Bożego staje się dla Apostoła źródłem mocy wszystkich ludzkich serc. Wszystko to zostało wspaniale oddane w wielu wezwaniach Litanii do Serca Pana Jezusa”- Jan Paweł II, Zakopane,6 czerwca 1997r.

Nauka płynąca z krzyża, objawienia św. Małgorzaty Marii Alacogue, potwierdzone przez zastępcę Pana Jezusa tu na ziemi Ojca Świętego Jana Pawła II stały się podstawą do nadania Imienia kościoła i parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Słotwinie. Rozumieli to dobrze mieszkańcy Słotwiny, którzy czcili już Serce Jezusowe w kaplicy od początku XX wieku.

Zmiany personalne w diecezji - czerwiec 2014

Kapłani diecezji bielsko-żywieckiej otrzymali 25 czerwca dekrety kierujące ich do pracy w nowych parafiach.

Lista zmian - wersja PDF

Lista zmian - wersja DOC

Źródło: http://diecezja.bielsko.pl

Boże Ciało

„Zróbcie Mu miejsce, Pan idzie z nieba pod przymiotami ukryty chleba
Zagrody nasze widzieć przychodzi i jak się Jego dzieciom powodzi”

Słowa tej staropolskiej pieśni wyrażają przekonanie, iż musi się znaleźć miejsce dla Chrystusa w naszym życiu osobistym, rodzinnym i społecznym, jeżeli chce się iść pielgrzymią drogą.

W uroczystość Bożego Ciała Kościół pokazuje światu, co jest naszym największym Skarbem, jest Jezus Chrystus, który stał się Pokarmem byśmy nie ustali w drodze. Kościół pokazuje światu Chrystusa i Jego Miłość. I woła: „Zróbcie Mu miejsce..”, „Otwórzcie wszystkie bramy dla Chrystusa!”.

Święty Jan Paweł II mówił 22 czerwca 2000 r.:
„Z pokorną dumą przeprowadzimy Eucharystyczny Sakrament ulicami miasta, wiosek, obok domów, w których mieszkają ludzie, gdzie zaznają radości i cierpią: między sklepami i miejscami pracy, gdzie oddają się swoim codziennym zajęciom. Wprowadzimy Go w nasze życie zagrożone tysiącem niebezpieczeństw, obarczone troskami i utrapieniami, podlegające powolnemu, ale nieubłagalnemu upływowi czasu”.

W procesji Eucharystycznej przeszliśmy do czterech ołtarzy, które symbolizują cztery strony świata, czyli cały świat.

Boski Mistrz pokazuje przy pierwszym ołtarzu że jesteśmy Jego wybranym ludem, wspólnotą Kościoła, za który On przelał krew. Potwierdzamy to śpiewem aklamacji: „Kielich Przymierza to krew Zbawiciela”.

Druga ołtarz ukazuje nam Chrystusa opiekującego się swym ludem, karmiącego swój lud Chlebem z nieba. Wyznajemy to śpiewem: „Pokarmem z nieba Pan swój lud obdarzył”.

Przy trzecim ołtarzu Pan Jezus pokazuje nam cel naszego ziemskiego pielgrzymowania, wyrażony w śpiewie kolejnej aklamacji: ”Kto ten chleb spożywa, będzie żył na wieki”.

Czwarty ołtarz niesie ze sobą ważne przesłanie Boskiego nauczyciela i Zbawiciela, abyśmy jako Jego wybrany i umiłowany lud, Kościół, który On karmi Chlebem z nieba i który prowadzi ziemskimi drogami do wiecznej ojczyzny - trwali w jedności. I o ten dar prosimy, śpiewając: „ Spraw to, nasz Ojcze, byśmy byli jedno”.

Udział nasz w procesji i w oktawie świadczy, że wiemy dokąd mamy się udać i gdzie znajdziemy pomoc. Swoją obecnością wyznajemy wiarę, że nasz Bóg, jest obecny na drogach naszej codzienności.

Za Apostołami wołamy: „Panie do kogóż innego pójdziemy”.

Bądź Jezu tu, gdzie my żyjemy!

 

FOTORELACJA

ZOBACZ WSZYSTKIE ZDJĘCIA

Deo gratias

Pragniemy wyrazić Bogu wdzięczność za dar powołania i święcenia kapłańskie Ks. Krzysztofa Wilka z naszej parafii. Ogarniamy modlitwą kleryka Sławomira Pietraszko. Pan Bóg daje Kościołowi powołania, a ich brak budzi troskę i niepokój. Tę troskę porównał Pana Jezus do troski żniwiarza:

„Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo” 

(Mt9.37)

Chwila wspomnień, wzruszeń i wdzięczności:
 

Nocne czuwanie w Częstochowie

14/15 czerwca 2014 roku trwając na modlitwie, wpatrywaliśmy się w Cudowny Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej. Obraz przedstawia stojącą Najświętszą Maryję Pannę z Dzieciątkiem na ręku. W lewej dłoni Jezusa znajduje się księga, prawą wznosi jak do błogosławieństwa.

Szybko rosnąca sława Obrazu od początku przyciągała licznych pielgrzymów. Zaś coraz częściej ofiarowane wota zaczęły wabić złodziei. Do pierwszego napadu rabunkowego na Jasnej Górze doszło 1430 r. To wówczas Cudowny Wizerunek uległ poważnemu uszkodzeniu, rzucony o ziemię rozpadł się na trzy części. Po tym haniebnym wydarzeniu Obraz został poddany renowacji. Pamiątką po dramatycznym wydarzeniu są ślady cięcia miecza(lub jakieś lżejszej broni) dobrze widoczne na policzku Bogurodzicy i kilka podobnych, znacznie mniejszych „blizn” na szyi. Dziś znaki te są nieodłącznym elementem Obrazu, stanowiąc symbol cierpienia (Nasza Arka nr7)

Zawsze wielkim wzruszeniem jest ceremonia zasłaniania i odsłaniania obrazu srebrną zasłoną, która jest wybitnym dziełem sztuki złotniczej. Prócz zdobniczych zasłona pełni również funkcje ochronne. Ceremonii odsłonięcia Obrazu i powitania Królowej Polski towarzyszą dźwięki „hejnału królewskiego”, tzw. intrada.

Młodzież naszego oddziału KSM przygotowała godzinne czuwanie modlitewne. Oparła je na słowach św. Bernarda, który pisał: „Maryja jest schodami dla grzeszników: Syn wysłuchuje Matkę, a Ojciec Syna”. Wpatrując się w oblicze Matki Boskiej Częstochowskiej, uświadamialiśmy sobie, że chcemy wspinać się po tych maryjnych stopniach prowadzących do doskonałości ducha. Czciliśmy Matkę Jezusa z postanowieniem przyjmowania Jej za wzór wiary, pokory i miłości. Warto zdać sobie sprawę z tego, że Maryja to najlepsza droga wiodąca do Chrystusa, toteż każde spotkanie z Nią niezawodnie prowadzi do spotkania z Synem.

W pielgrzymce na nocne czuwanie uczestniczyło ok. 350 osób

FOTORELACJA

ZOBACZ WSZYSTKIE ZDJĘCIA

Nabożeństwo Fatimskie

11/12 czerwca 1964 Metropolita Krakowski w Słotwinie.
W 50 rocznicę pobytu Arcybiskupa Karola Wojtyły w Słotwinie wdzięczni parafianie.

13 czerwca 2014 roku na Nabożeństwie Fatimskim dziękowaliśmy Matce Bożej za dar Świętego Jana Pawła II i ocalone życie Papieża. Zanosiliśmy do Boga modlitwy  prosząc przez wstawiennictwo Bogurodzicy i Świętego Jana Pawła II o świętość dla nas, przyjmując z pokorą wezwanie Maryi do nawrócenia i pokuty.

Prymicje Ks. Krzysztofa Wilka

8 czerwca 2014 roku w uroczystość Zesłania Ducha Świętego Ks. mgr Krzysztof Wilk sprawował Mszę Świętą Prymicyjną w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Słotwinie.

Prymicje - pierwsza Msza święta odprawiana przez nowo wyświęconego kapłana w rodzinnej parafii. Jest to Eucharystia szczególnie ważna dla kapłana jak i całej parafii.

Eucharystię poprzedziła procesja z domu do świątyni, w której został powitany przez księdza proboszcza oraz przedstawicieli naszej wspólnoty parafialnej. Kazanie wygłosił Prałat Ks. dr Franciszek Płonka. Na Mszy świętej była obecna rodzina, znajomi oraz klerycy, diakoni i kapłani. Piękno Liturgii dopełniły oprócz asysty Ministrantów i Lektorów, śpiewy Chóru Gloriam Dei, młodzieży KSM i Scholii Liturgicznej oraz Poczty Sztandarowe, Strażacy i Panie KGW w strojach regionalnych. Po Mszy świętej Neoprezbiter udzielił zebranym uroczystego błogosławieństwa. Każdy z uczestników prymicji otrzymał pamiątkowy obrazek

„Kwiaty” dla Prymicjanta nabywaliśmy u wolontariuszy bielskiego hospicjum św. Kamila

FOTORELACJA

ZOBACZ WSZYSTKIE ZDJĘCIA

Msza Święta Prymicyjna Ks. mgr Krzysztofa Wilka

Jutro, w Uroczystość Zesłania Ducha Świętego, swoją Mszę świętą prymicyjną odprawi ks. Krzysztof Wilk.

O godzinie 10.00 gromadzimy się przed domem Księdza Prymicjanta. Po błogosławieństwie rodziców, wyruszamy w procesji do kościoła parafialnego. Msza św. rozpocznie się o godzinie 10:30. Przed zakończeniem Mszy Świętej Prymicjant udzieli specjalnego błogosławieństwa.

Zobacz: Książeczka prymicyjna ks. Krzysztofa Wilka

Czas Serca

Czerwiec to dla Kościoła miesiąc Serca Jezusowego. W tym miesiącu ku Jego czci odprawiamy codzienne nabożeństwo. Również w czerwcu – w pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała – przypada Uroczystość  Najświętszego Serca Pana Jezusa. Inne pobożne praktyki, które zbliżają nas do Boskiego Serca to uczestnictwo w Eucharystii w pierwsze piątki miesiąca, Godzina Święta czy adoracja Najświętszego Sakramentu. Czy pamiętamy o tych sposobach oddawania czci Sercu Bożemu?

Do Serca Twojego uciekamy się, Jezu, Boski Zbawicielu! Naszymi grzechami racz się nie zrażać, o Panie Święty! Ale od wszelakich złych czynów racz nas zawsze wybawiać, Boże łaskawy i najlitościwszy. O dobry Jezu, Zbawicielu drogi, Pośredniku Boski, jedyna ucieczko nasza! W Sercu Twoim racz nas obmyć, do Serca Twojego racz nas przytulić, w Twym Sercu na wieku racz nas zachować.
Litania do Najświętszego Serca Pana Jezusa

Kyrie, elejson. Chryste, elejson. Kyrie, elejson.   
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.   
 
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
 
Serce Jezusa, Syna Ojca Przedwiecznego, zmiłuj się nad nami.
Serce Jezusa, w łonie Matki Dziewicy przez Ducha Świętego utworzone,    
Serce Jezusa, ze Słowem Bożym istotowo zjednoczone,    
Serce Jezusa, nieskończonego majestatu,    
Serce Jezusa, świątynio Boga,    
Serce Jezusa, przybytku Najwyższego,    
Serce Jezusa, domie Boży i bramo niebios,    
Serce Jezusa, gorejące ognisko miłości,    
Serce Jezusa, sprawiedliwości i miłości skarbnico,    
Serce Jezusa, dobroci i miłości pełne,    
Serce Jezusa, cnót wszelkich bezdenna głębino,    
Serce Jezusa, wszelkiej chwały najgodniejsze,    
Serce Jezusa, królu i zjednoczenie serc wszystkich,    
Serce Jezusa, w którym są wszystkie skarby mądrości i umiejętności,    
Serce Jezusa, w którym mieszka cała pełnia Bóstwa,    
Serce Jezusa, w którym sobie Ojciec bardzo upodobał,    
Serce Jezusa, z którego pełni wszyscyśmy otrzymali,    
Serce Jezusa, odwieczne upragnienie świata,    
Serce Jezusa, cierpliwe i wielkiego miłosierdzia,    
Serce Jezusa, hojne dla wszystkich, którzy Cię wzywają,    
Serce Jezusa, źródło życia i świętości,    
Serce Jezusa, przebłaganie za grzechy nasze,    
Serce Jezusa, zelżywością napełnione,    
Serce Jezusa, dla nieprawości naszych starte,    
Serce Jezusa, aż do śmierci posłuszne,    
Serce Jezusa, włócznią przebite,    
Serce Jezusa, źródło wszelkiej pociechy,    
Serce Jezusa, życie i zmartwychwstanie nasze,    
Serce Jezusa, pokoju i pojednanie nasze,    
Serce Jezusa, krwawa ofiaro grzeszników,    
Serce Jezusa, zbawienie ufających Tobie,    
Serce Jezusa, nadziejo w Tobie umierających,    
Serce Jezusa, rozkoszy wszystkich Świętych,    
 
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

K. Jezu cichy i pokornego serca.
W. Uczyń serca nasze według Serca Twego.
Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, wejrzyj na Serce najmilszego Syna swego i na chwałę, i zadośćuczynienie, jakie w imieniu grzeszników Ci składa, † daj się przebłagać tym, którzy żebrzą Twojego miłosierdzia, * i racz udzielić przebaczenia w imię tegoż Syna swego, Jezusa Chrystusa, który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków. Amen.

Nabożeństwa czerwcowe połączone są ze Mszą świętą. Serdecznie zapraszam do uczestnictwa i kształtowaniu swego serca na wzór Serca Jezusowego.

obraz serca jezusa kosciol 001  obraz serca jezusa kosciol 002

Święcenia prezbiteratu w Katedrze pw. św. Mikołaja w Bielsku-Białej

Redakcja
ks. Tomasz Kołodziejczyk, rocznik Świętego Pawła Apostoła

 

Rocznik św. Pawła Apostoła

Klerycy przystępujący dzisiaj do święceń prezbiteratu, rozpoczęli formację w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Krakowskiej w 2008 roku. Pierwszy rok rozpoczęło 46 alumnów z archidiecezji krakowskiej i diecezji bielsko-żywieckiej. Obecnie rocznik liczy 27 osób. Przygotowania do święceń prezbiteratu trwały przez sześć lat wypełnionych modlitwą oraz studiami filozoficzno-teologicznymi na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie, a także różnorodnymi praktykami duszpasterskimi.

Przez pierwsze dwa lata pobytu w seminarium, w domu przy ul. Piłsudskiego 4, opiekunem rocznika był ks. mgr lic. Piotr Grotowski, zaś pieczę duchową nad alumnami sprawował ks. dr Tadeusz Mrowiec. Od trzeciego roku formacji, w domu przy ul. Podzamcze 8, nowym opiekunem rocznika został ks. mgr Józef Gubała. Ojcem duchownym rocznika stał się ks. mgr Kazimierz Duraj. W czasie formacji seminaryjnej rektorem seminarium do 2011 roku był ks. dr hab. Grzegorz Ryś, obecnie biskup pomocniczy archidiecezji krakowskiej. Od sierpnia 2011 roku rektorem seminarium został ks. prof. dr hab. Roman Pindel, obecnie biskup ordynariusz diecezji bielsko-żywieckiej. Od listopada 2013 roku funkcję rektora sprawuje ks. dr hab. Krzysztof Gryz.

Do dzisiejszej uroczystości, w czasie której udzielony zostanie sakrament święceń, kandydaci przygotowali się bezpośrednio poprzez odprawienie tygodniowych rekolekcji w milczeniu.

W dniu dzisiejszym w Katedrze pw. św. Mikołaja w Bielsku-Białej, święcenia prezbiteratu z rąk Jego Ekscelencji Romana Pindla przyjmuje 5 diakonów diecezji bielsko-żywieckiej:

Piotr Bratek
Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham. J 21, 17c
Pochodzi z parafii MB Bolesnej w Jawiszowicach – os. Brzeszcze. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii Niepokalanego Serca NMP w Polance Wielkiej.

Marcin Hałas
Wszystko możliwe jest dla tego, kto wierzy!Mk 9, 23b
Pochodzi z parafii św. Andrzeja Boboli w Czechowicach − Dziedzicach. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii MB Szkaplerznej w Głębowicach.

Maciej Pszczółka
Panie, moje serce się nie pyszni i oczy moje nie są wyniosłe. Nie gonię za tym, co wielkie, albo co przerasta moje siły. Przeciwnie: wprowadziłem ład i spokój do mojej duszy. Jak niemowlę u swej matki, jak niemowlę − tak we mnie jest moja dusza. Izraelu, złóż w Panu nadzieję odtąd i aż na wieki!Ps 131
Pochodzi z parafii św. Urbana w Kobiernicach. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii MB Różańcowej w Zabłociu.

Dawid Surmiak
Dołóż starania, byś sam stanął przed Bogiem jako godny uznania pracownik, który nie przynosi wstydu, trzymając się prostej linii prawdy. 2 Tm 2, 15
Pochodzi z parafii św. Barbary w Czechowicach − Dziedzicach. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii MB Nieustającej Pomocy w Świnnej.

Krzysztof Wilk
On nas wybawił i wezwał świętym powołaniem nie na podstawie naszych czynów, lecz stosownie do własnego postanowienia i łaski, która nam dana została w Chrystusie Jezusie przed wiecznymi czasami. 2 Tm 1, 9
Pochodzi z parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Słotwinie. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii Wszystkich Świętych w Zarzeczu.

Czytaj więcej: Święcenia prezbiteratu w Katedrze pw. św. Mikołaja w Bielsku-Białej

Jesteś tutaj: Home